Szok

Kochany Pamiętniczku.
Zabrałam się za grzebanie w papierach, bo do adwokata chociaż podstawowe daty muszę znać, a ja nie mam do tego głowy.
I...
Ojapierdolę.
Wieloletnie grzebanie w makulaturze jakieś efekty przyniosło. Podstawowa rzeczy są dostępne, nieważne, że jeszcze tona makulatury jest do przerzucenia.
Nie mam zamiaru wszczynać sprawy sądowej, ale te brakujące duperele są na pewno w domu i jestem w stanie je znaleźć.
Nawet sławetny zaginiony w akcji akt przydziału mieszkania mam w swoich rękach.
Nie licząc dostarczanych mi przez szwagierkę, w ramach akcji: jacy to my jesteśmy biedni odpisów z ich walk o kasę, z których kłamstwo wylewa się szerokim strumieniem.
I czy ja na pewno mam równo pod kapturkiem?
Bo kto gromadzi wydruki emilków z 2001 roku?
Bo ja mam takie, chciałam chłopcom przeczytać, co ich ciocia pisze, a nie mieliśmy jeszcze wtedy w domu neta.
A ciocia pisze o swojej rodzinie (i zarazem rodzinie Eksa, bo była jego siostrą) tak niepochlebnie, że klękajcie narody.
Że trzeba wszystko zrobić, żeby leczeniem Eksa nie zajęła się jego mama i brat, czyli PR...
Sęk w tym, że się zajęli.
A potem już było z górki.
No nic, Kochany Pamiętniczku, co ma być, będzie.
Za kilka lat, o ile dożyję, pewno będę się z tego śmiała.


Życie nie składa się z oddychania, tylko z  chwil zapierających dech. 

Jeszcze znaczek zły nakleił i musieliśmy dopłacić, żeby te rewelacje odczytać :) Ale miło po latach...
I karteczkę z napisem "Kocham Mamę" znalazłam, ale anonimową, więc nie wiem, który się tak wywnętrzał, ten, co ma mnie w pompie, czy ten, co ma mnie w pompie, ale się mylę. Kulfony mają prawie identyczne.

Tylko życie pędzi coraz prędzej...