Niekompatybilna

jestem, do wszystkiego, Kochany Pamiętniczku.
Absolutnie niekompatybilna i żadna przejściówka ani inne cuda wianki nie pomogą.
Dziwadło.
To jedyne słowo, które wiernie oddaje to, co się dzieje i to, co czuję.
I na dokładkę nikomu do niczego niepotrzebne :)
Ale ad rem.
Się zamknęło, mniejsza z większym.
 Z przygodami, ale się zamknęło.
Tuż przed zamknięciem okazało się, że praca mnie kocha.
Tak, kurwa.
Więc drep do Bossa i pytam: a dlaczego jeszcze nie płaci?
Nie płaci?
Serio?
Proszę napisać emilka i mieć czas na next work.
Emilek napisany, do banku nie wchodzę. Zobaczymy po świętach :P
A zamiast byczenia się do góry dupą przed świętami arbeit macht frei, a i zaraz po świętach również.
Zapisać w kajeciku: dobrze, że praca cię kocha, dupa w troki i nie rób scen :)

Buty wiszą na drucie już dobrych kilka lat. Solidne, nic im nie szkodzi. Niebo niebieskie, pogoda cudna...
Dwa dni spędzone na pracowitym przenoszeniu badyli w miejsca bezpieczne przed Alienkiem, na zakupach, ogarnianiu kuwety.
Duży pokój jak pustynia, serce pęka, ale czego się nie robi, żeby badyle ocalić :D Bo ponoć Alienek to tornado.
Żurek z nowego zakwasu jest przesolony jak cholera, choć grama soli nie wrzuciłam. Gotowanie surowej pyry załatwia sprawę, żurek jest żurkowaty :) 
Samolot ma ponad 5 godzin opóźnienia, lądują o północy. Dojeżdżają do mnie przed pierwszą i walczą z łóżeczkiem turystycznym dla Alienka, bo nie chce się rozłożyć. Tłumaczę, że to na pewno nie jest urządzenie do rozkładania na siłę, ale nikt mnie nie słucha. Rzucają się, duszą, naciskają i nic. Mówię spokojnie, że to jak kompik, jak nie działa, zrestartować . Męczą się pól godziny, Inżynier jęczy tym tonem: mamoooo. (Baran: ale mamo, ale mamo to nic w porównaniu z tym mamoooo - rozumiesz?)
Jakimś cudem Synowa, zwana dalej S., zamyka i ostatkiem sił szarpie... Łóżeczko gotowe.
O to mi chodziło.
Kurtyna.
Spadamy spać.
Alienek, śpiący w foteliku animrumra, gdy go wrzucają do łóżeczka,
Na śniadanie żurek, bo znikają zaraz na spotkanie ze znajomymi, więc obiadu nie zjedzą.
Żurek okazuje się za kwaśny i niedobry. Aczkolwiek ja zjadam z przyjemnością.
No ba...
Wracają śpijmą nocą.
Więc tylko na moment mam Alienka i do wyra...
W poniedziałek S. leci do dentysty z rana, a ja z I. i A. do urzędu skarbowego.
Trafiamy na przesympatyczną urzędniczkę, która tłumaczy nam jak krowie na rowie i...
Adwokat dał dupy na całej linii.
Nie te egzemplarze.
A 1000 zł wziął.
Nieważne. Wiem już, jak wszystko ogarnąć. W domu ściągamy formularz i TADAM, naumiałam się wypełniać PDF, a zmotywowany Pierworodny dostaje wypełniony formularz i już w czwartek mam w szparze unijnej podpisane egzemplarze, dziecko ODZYSKAŁO rozum i nawet nie muszę kserować, bo wydrukował DWA podpisane egzemplarze :) Więc nie jest taki głupi, na jakiego wygląda :)  Dobrze się maskuje :P
Ale wracając do naszych baranów.
Po urzędzie skarbowym, gdzie wizytę A. przespał idealnie jedziemy do Avenidy, gdzie S. wpadła w szał zakupów. Nieważne. W dupie mam tłumaczenia, że przytyła, nie schudnie i musi się obkupić.
Nie moja broszka.
A. śpi ja aniołek, a ja z I. idę na

 Polecam :)
Potem miał być obiad w knajpie, ale S. straciła tyle czasu w sklepach, że idziemy po linii najmniejszego oporu - do Sfinxa w Avenidzie, zamiast na dobry obiad.
A. śpi.
Budzi się gdy kelner donosi jedzenie i nie, żadne tam chrupki ani to coś do ssania gotowiec z pojemniczka.
A. stanowczo żąda frytek.
I dostaje, choć ja za każdą próbę dania w domu dziecku czegoś dla dziecka zostałam sprowadzana do parteru, mieszana z błotem i słuchałam tekstów: mama się nie zna. Frytki są tak słone, że wieczorem, po umyciu resztek zębów wciąż czuję sól. Mimo że piję i wodę, i piwsko :P
No nie zna, ale podłogę sprzątać musi, bo A. żywiony metodą BWL, znaczy się, co mu nie pasuje, rzuca na prawo, na lewo, do przodu, do tyłu, czasem komuś udaje się coś schwycić. Dwa dni po ich wyjeździe na kolanach (!) szorowałam podłogę, a i tak jeszcze są ślady :P

No nic.
Mają wyjechać we wtorek rano. Ja w środę do pracy. Okazuje się jednak, że babcia ma sepsę. Znaczy się, miała sepsę, ponoć sepsa zaleczona, bo babcia w domu. Ale dzwoni kuzynka związana ze służbą zdrowia i mówi, że odradza wyjazd na D.
Więc pytanie, czy pozwolę zostać u mnie i u mnie urządzić urodziny A.
Mogę odmówić?
Nie, więc nie odmawiam :)
W środę zostawiam ich i jadę do pracy, bo muszę, warzywka się kłaniają.
Jadą do znajomych, wszędzie wożą prezenty, nie tylko dla ludzi, ale i dla kotów.
Śmieję się, że jestem gorsza od kotów.
A nie jestem?
W prezencie dostałam kosmyk włosów z pierwszych postrzyżyn A.
Super :)
I kazanie po raz kolejny, że wózek nie pójdzie do komórki, bo za drogi i mogą ukraść, że nie wystawią go na balkon, bo się zniszczy.
Wózek ostatecznie ląduje na balkonie, bo nie ma gdzie rozstawić suszarki, a pranie na balkonie nie wyschnie...
I inne takie tam, przerywane znaczącym mamooooo Inżyniera.
Kurwa mać.
Czuję się jak intruz we własnym domu i w końcu to mówię.
A S. siedzi albo na kanapie i klika, klika, klika. Najczęściej na fejsbuczku, z bardzo głębokimi refleksjami.
A ja...
Nie mam wyjścia.
Zaprzyjaźniam się z A., jak czekista z czekistą. Dostępuję zaszczytu kąpieli Księcia Pana i to są najmilsze chwile, bo Skunks uwielbia kąpiel. I mizianie po pleckach. I moje "babababa", na które odpowiada tak samo. I "papa" robi na samo powiedzenie bez kiwania. Rodzice muszą kiwać. I na moje nieszczęście uczę go baran barana... ale to działa przy każdym płaczu. I pampersa umiem zmienić, i odważam się gada ubierać, choć tego nie cierpi i sceny balkonowe robi, ale umiem glośniej płakać.
Jakoś tak wyszło :P Wygrywa tylko cycek :P
I tak lecą dni.
W piątek zawituje do nas wiosna :D

 Wracają. Kota byś sobie kupiła, a nie kolejne badyle.
Pomijam milczeniem.
W dupie to mam.
Na uwagę I., że mój dom to składowisko pierdalnik odpowiadam, że to mój dom i moje pierdalniki.
Słyszę, że za dwa miesiące, jak przyjadą na ślub, to będą na D., nie u mnie, że do mnie wpadną tylko z Alienkiem.
Jakoś mnie to nie martwi, patrząc na obtłuczone od walizek i wózka ściany.
Będę z tym musiała żyć.
Choć komitywy z Alienkiem żal, bo aczkolwiek uparty jak ja, na widok grożącego mu palca, gdy zbliża się do kurków od maszynki gazowej pokornieje od razu.
W międzyczasie zmiana planów, że pierwsze urodziny Alienka u siostry S. Bo tam więcej miejsca, a siostra ma wyposażenie, a ja nie.
Ok.
Dzień później jednak okazuje się, że u mnie, bo współlokatorka siostry S. ma grypę.
I cyrk, że mam za mało miejsca, za mało naczyń, bo będzie aż 12 osób. Tak się złożyło, że mam tyle naczyń, ale mniejsza  z większym :)
Szanowna rodzina mojej Synowej ma same zalety, których nie mam ja. Trudno. Jak każda teściowa jestem do dupy. Amen,
Ogarniamy tę kuwetę.
Wielkie oczy, że jak to, po co to?

Bo chciałam podać widelczyki do ciasta. Bo mokre. Ciasto. Jak to, widelczyki? U nas w domu się je łyżeczką. A u mnie, kurwa, zawsze mokre ciasta jadło się widelczykami. I mam ich, kurwa, 12. I kosztowały 66 tys. za 6 sztuk. Podałam widelczyki, aczkolwiek nikt  z szanowanej rodziny N. nie umiał nimi jeść.
No bo ja, kurwa, mam taki pierdalnik i tyle staroci w domu i na chuj to komu?
Na chuj jakieś tam noże do tortów i inne takie tam?
Najlepsze rzeczy są z IKEA.
OCZYWIŚCIE, powiedział góral, wieszając gały na drzewie.
Przyjechała szanowana i szlachetna rodzina N.
A ja cały czas, jak nie zajmowałam się bawieniem Alienka, to myślałam, kiedy KURWA, będę mogła się napić?
Bo szlachetny ród nie pije.
Przyjechała kuzynka S. z mężem i dziećmi. Młodsze nieco starsze od Alienka, córka, sama umie się sobą zająć, ale ręka boska broni zabrać jej coś. A że bawiła się zabawkami A., to raban był na maksa.
Starsza, w wieku Małej Wiedźmy, zaniedbywana przez matkę, działała na własny rachunek...
Wujek Alienka zajety swoim smartfonem i pochłanianiem wszystkiego, co na stole. W ostateczności zeżarł chrupki Alienka, jedyną rzecz, którą podawano Jubilatowi i skończyło się rykiem.
Dziadek pompujący konika...
Ojapierdolę...
I ja...
Milcząca.
Patrząca na odbijanie ścian, na bajzel do ogarnięcia, bo wynieśli do małego pokoju nawet książki mimo moich protestów.
Tak, nikt nie jest panem we własnym domu, a nie miałam ochoty na kolejne starcie z I., w którym będzie bronił racji swojej i swojej żony.
Goście wreszcie się wynieśli i mogłam pić.
I piłam.
I mimo picia wstałam o 3.30.
Bez budzika.
Bo mimo zmiany czasu jechałam na lotnisko.
Bo żadna taksówka w PZ nie ma fotelika.
A Alienek musi jechać w foteliku. Z czym się w zupełności zgadzam.
Taksówkarz był erotoman gawędziarz. Analizował szczegółowo wysadzoną kamienicę na Dębcu.
Ojapierdole.
W drodze powrotnej starał się ze mnie wydobyć informacje o moim życiu prywatnym, ale zgrywałam głupią :)
Niedziela upłynęła mi pracowicie na wstawianiu badyli i innych pierdalników na miejsce.
W poniedziałek spałam do oporu. Ojciec S. miał przyjechać po walizkę, łózko polowe i fotelik. Nawet się nie odezwał.
W dupie to mam.
Poszłam na Manhattan :)

Okna pomyłam.
Wszystkie. Poprałam.
Myjąc okna spadłam ze stołka, z wielkim hukiem, bo... zamiast z niego zleźć, starałam się dosięgnąć rolkę ręczników na stole. Spadł jednocześnie przedwojenny dzban do herbaty, któremu też nic się nie stało. Mam jedynie spuchnięty mały palec u lewej ręki. jest szansa, że przeżyję, aczkolwiek  przez kilka minut macałam się, czy wstać :) Za to okna mam tip-top pomyte :P I osteoporozy na pewno nie mam :P

Nikt nie zainteresował się hukiem.
Więc tak jakoś - niekompatybilna jestem ze wszystkim.
Jak zdechnę, zorientują się, jak zacznę się rozkładać i śmierdzieć.
Nie umiem nic: gotować, żywić dzieci.
Mam wymagania: że mój dom, to moja twierdza. A dzieci, które się z niego wyprowadziły, mając wszystko w dupie powinny się stosować do MOI|CH reguł.
Że moje NIE to NIE i kurwa, nie obchodzą mnie uczucia innych.
NIEKOMPATYBILNA  jestem z systemem i niby dlaczego ważniejsze jest zdanie innych, a nie moje?
Bo jestem złą matką i nie pozwalałam dzieciom na manie zwierzątek?
I dlatego są nieszczęśliwe?
W dupie to mam.
Dałam im wykształcenie.
Moim kosztem.
Kosztem moich marzeń i pragnień,
Nigdy im tego nie wygadałam.
I dlaczego mam od tego płacić rachunek?
Niekompatybilna jestem z ich nowymi rodzinami.
Pora umierać?
 Jeśli już, to w fajnej dekoracji mojego pierdalnika :)

 A dużo by jeszcze gadać...
I dlatego się zamknęłam.
I z powodu niekompatybilności będę się z państwem powoli żegnała, bo jak to?
Niekompatybilnie wpychać się w rzeczywistość ze swoimi popierdolonymi problemami?
Lepiej zamilknąć, co nie? :)
 W lodówce masa rzeczy, których kijem nie tknę, bo nie... Soków, pepsi, masa chemii. Nie ja ją kupowałam. Chyba wyniosę na śmietnik. Nie ja za to płaciłam i nie ja kupowałam.
Niekompatybilna jestem chyba z życiem, co nie?