Mój ci

jest, prawnie już ten kawałek podłogi, Kochany Pamiętniczku, ale po kolei, bo działo się, oj działo :)

Poniedziałek, trzynastego.
http://78.media.tumblr.com/tumblr_mdds173HLO1r0y1o1o1_500.gif

I jak zwykle nie było prorocze :P
Ranek obudził mnie chłodem, bo Anka się wreszcie ocknęła i chłodne są noce i ranki.
Droga do pracy minęła migusiem.
Boss wrócony z  urlopu miał banana na twarzy i rączkę SJ uścisnął.
Westchnęłam rozdzierająco i rzekłam: a teraz bacikiem do roboty...
Zarechotał, ale dwie minuty później już chodził od pokoju do pokoju (bo u nas każdy ma swoją dziuplę) i sprawdzał, kto jest...
Na całe moje szczęście byłam dziś 15 minut wcześniej :P Grunt to zrobić dobre wrażenie.
A potem, gdy zapracowana po kokardkę i kucyki, świata nie widziałam, okazało się, że... do 30 września muszę wykorzystać urlop za ubiegły rok, a mam go hahahahaha - 13 dni. Ojapierdolę. Pytam - skąd, skoro brałam urlop. Pani liczy i liczy i okazuje się, że kurwa, nie umie odjąć od 13 czterech. Bo mam 13 dni po 8 godzin albo 26 po 8. Z 13 dni po odjęciu czterech zostało jej 10. Ojapierdolę. Wypisuję po 8 godz., bo Boss nie trybi, ale szczerze - krzywdy nie mam i specjalnie tego nie pilnuję.
Po długich targach stanęło, że wypiszę 9 dni na wrzesień, bo nie mam wyjścia, ale jestem potrzebna już po 5 dniach, zatem 4 przejdą na październik. I kadry zapiszą mi 18 dni po 4 godziny :) Nic, tylko PIP nasłać.
Ale nie będę wypisywała urlopu na dni, kiedy mam wolne, bo mam wyrobione godziny. Na tym polega urok pracy na etacie :)
W sumie chwalę to sobie, w dupie mając całą resztę. Ale załamuje mnie nieumiejętność odjęcia czterech od trzynastu :)
A mój ukochany redachtór znów sprawił mi frajdę, więc wleciałam do niego, od proga oznajmiając: kocham pana, panie Tomku. A on na to: co znów zmajstrowałem?
Ano, zmajstrował.
Kocham go :)

Inżynier, bawiący mimo choroby w Londynie, bo szkoda mu kursu, którego sam nie zafundowałby sobie, bo za droga zabawa, a papier się liczy, kaszlący jak suchotnik schodzący na galopujące suchoty, przysłał mi to, z dopiskiem, że coś dla mnie :) Ano, w punkt i dowodzi, że Ziemia jest płaska, co jest faktem niezbitym (proszę nie pytać, czy w to wierzę, bo żeby rzecz wyjaśnić wreszcie, tak czy owak, tak czy siak... Mówiąc tak skłamię po to, by nie skłamać mówiąc nie) :)

Uwielbiam to :)

Pracowałam jak ten łysy mrówek, ale o 17.17 biureczko było dziewicze, a i poczta nieskalana żadnym emilkiem, więc tradycyjnie w siną dal, w siną dal poszłam lewa, prawa i już za drzwiami ojapierdolę, jak jebnęło mokrym gorącem, tom ledwo się do domu dowlokła,  tym bardziej że MPK podstawiało mi nieklimatyzowane wehikuły.
A sąsiadka temu biedaku na balkonie szalik dorzuciła. Jeszcze gorsza sekutnica niż ja, co nie?

Dreszczów dostałam na sam widok :)
Jadę na swoje, a pod drzwiami mało trupem nie padłam. Tkwiło w nich AWIZO.
Ojapierdolę. Nienawidzę awiz, a dziś trzynastego. Jak nie przemarsz wojsk radzieckich, to sraczka, co nie?
Więc szybki sik, rączki, woda, bo już się zasuszyłam i sru na pocztę. Ostatkiem sił wsiada do łodzi, na wiosłach zaciska swą dłoń...
Na poczcie kolejka, że ojapierdolę i zaduch, że nawet ja już niepierdolę, tylko wyciągam kopertę wyjętą przed chwilą ze skrzynki i wachluję się, bo Murzyna przystojniaka z wachlarzem z liści palmowych w okolicy nie uświadczysz nawet za pieniądze.
Dotarłam do okienka i powitawszy panią, rzekę, że proszę o przekazanie panu listowemu, żeby mi awiza w drzwi nie tkał, ale do szpary unijnej wrzucał. Pani oburzona: ja za listowym nie chodzę. A ja cierpliwie: rozumiem, ale proszę o przekazanie, bo sezon urlopowy, a to wskazówka dla złodzieja... Pomruczała i mówi, że nie wyda mi listu, bo go nie ma.WTF?
I tu mnie szlag. Jest awizo? Jest. Jest 18.30. Jest. Mam odebrać list od 18. Tak, To co mnie cała reszta? Zamiast po ciężkiej pracy sączyć zimne piwko po obiedzie, bez obiadu zapierdalam w upale na śmierdzącą pocztę, by się dowiedzieć, że listu nie ma? O nie, to poproszę kierownika. Tabliczka na okienko i pani znika.
A ja, ociekając potem cykam

Ja pierdziu wszędzie półki i półeczki, księgarnia i skład mydło i powidło, a biografia Kaczora

to tomiszcze na górnej półce, ojapierdziu...
Wiem, panie w okienku nic nie są winne temu bajzlowi, ale czy to jakiś cyrk, kurwa, czy poczta?

Po jakichś 10 minutach pani wraca i mamrocząc, że nie może wejść do systemu podaje mi mój list (kilka osób z awizami przede mną odprawili z kwitkiem, każąc przyjść jutro). Ręka mi drży, jak podpisuję kwitki, bo widzę napis: Sąd Rejonowy, ale obok DzKW. Dział Ksiąg Wieczystych, więc nie trzeba lać po kostkach :)
I dziękuję grzecznie, spadam, a kolejka do okienek wije się już na zewnątrz, na oko 20 osób.
Rozszarpuję kopertę i tak, tak.
Mój jest ten kawałek podłogi.
Więc jednak nie taki bad day...
A century?
I don't know :)

Jutro do pracy, środa wolna. Trzeba jutro prowiant zorganizować. Znaczy się chleb, bo resztę mam. Zapobiegliwam :)

I do niekomentujących: nie bać się. Nie gryzę, połykam w całości. Szkoda mi sztucznej szczęki. A miło mi, jak ktoś komentuje. Tak mam przesrane w życiu, że wszyscy się mnie boją, bo będę poprawiała błędy. A ja mam zasadę, za darmo nie poprawiam, nie poprawiam ludzi nieparających się zawodowo piórem. Nie poprawiam też moich błędów (a robię je), bo mi się nie chce. Blog to blog. Więc zapraszam :)