Umarnięta

 Kochany Pamiętniczku od poniedziałku, dziś zdechłam na amen.

Praca non stop od 8 do 20.30, z przerwą na siku, śmieci organiczne leżą na balkonie i dzięki temu, że jest od dwóch dni tylko 17 stopni i piździ jak za cara na Skieletczyźnie, nie wonieją, dała mi w kość. SKS jednak, a zewsząd atakuje mnie ssanie, ssanie na byki, ssanie na jałówki, ssanie na mleko. A nie powiem już, z czym mi się to ssanie zaczyna kojarzyć. No dobra,  z seksem, bo ile można bezproduktywnie ssać. Poprawiam uparcie to ssanie na popyt, ale...na wydruczku znów ssą, bo... nie ma update.

I chuj.

Piszę do sympatycznej koleżanki, że jak puści ssanie na mleko w tytule, to się zabiję. Odpisuje dosłownie:

Wy po tych UAMach to się wcale nie znacie…

Ssanie to termin techniczny😊

 

I tak się to wszystko kręci.

Przez trzy dni jedyna wyprawa jest ze śmieciami do śmietnika, więc najpierw bio wyniosłam, potem makulaturę, a na końcu plastik. Ot, taka rozrywka, jakby ktoś pytał.

Jedzenie: kasza gryczana na dwa dni, karkówka z zamrażalnika [starczy do końca tygodnia, wraz z zimnem przeprosiłam się z mięsem, świńskie zdjęcia maszerują w siną dal, w siną dal, lewa, prawa, zamrażalnik sam się nie opróżni, jedno mnie pociesza, że bigosu na Gwiazdkę (a ta już niedaleko) gotować nie będę, bo mam zamrożony] i buraczki, głodna nie chodziłam :) 

 I tak leci...

W poniedziałek nogi spuchły mi tak, a była chujowa pogoda, że myślałam, że już pora do urenki, co w sumie w tym momencie rozwiązuje wszystkie problemy moich dzieci, nie, żeby sobie takiego rozwiązania życzyły, ale bolało mnie jak kurwa mać, na boso chodziłam, bo w nic się noga nie mieściła (uprasza się uprzejmie o niedoradzanie, wszystko jest w sumie niewiele warte, poradziłam sobie sama, po swojemu, a co)... Spanie to był dopiero rollercoaster, o dziwo, nie padłam.

Więc dalej alleluja i do przodu.

Zdradziłam radio Pogoda, wkurzona, że w czasie czytania Przeminęło z wiatrem, które leci w godzinach, kiedy mogę go słuchać, a nie daje się ostatnio przełączyć na wybraną listę, wyskakują mi propozycje od czapy. Odkryłam radio Nostalgia, nikt tam nie gada, a lecą piosenki, przy których odstresowuję się na maksa. Nienawidzę audiobooków, czytania mi czegokolwiek. Jestem stuprocentowym wzrokowcem i nawet w Kosmos wyjechany lektor, czytający cokolwiek, wkurza mnie do gorącości, a z treści nic nie zapamiętuję. Co zapisane i przeczytane - zapamiętuję na wieki, co usłyszane, niezapisane, ginie w pomroce dziejów. 

Na egzaminie z ekonomii kapitalizmu (a jakże, coś takiego było), zapytana o to, co to jest terms of trade, oczami duszy widziałam numer strony i akapit, w którym była definicja, ale... nie pamiętałam treści :) Szlag :) Ale egzamin zdałam, mimo tego. Po powrocie do akademika sprawdziłam: strona i akapit się zgadzały, a także napis terms of trade kursywą. Z egzaminu dostałam 4+ :) 

Więc jak dla mnie audiobooki nie istnieją, są moim wrogiem i... 

Niech wróci moje radio Pogoda, zanim zakocham się bez pamięci, do ostatka, do szału, do dna w radiu Nostalgia :)