Szalona

dziewczyna staje się szaloną żoną, później szaloną gospodynią, a na końcu starą wariatką :D
Na co mi przyszło.
Niechciej rozsiadł się i ani myślał się wynosić.
Toteż weekend upłynął beznamiętnie, piździło jak za cara na Skieletczyźnie, wkuliłam się w fotel i młóciłam kolejne filmy.
W niedzielę, a jakże, odświeżyłam się, na całe szczęście, bo rodzina się zwaliła, na Skype, ale zawsze.
U Pierworodnego bajzel był taki (a łazili z kamerką po całej chaupce), że ojapierdolę, u mnie by tak wyglądało, gdybym otworzyła szafę i wypieprzyła z niej wszystko na podłogę, nie żałując sobie... No nic, nie mój cyrk, nie moje małpy, doceniam, że się odezwali, choć Papryczek potrącił Małą Wiedźmę jak rysowała i z godziny rozmowy zrobiło się 39 minut wycia poszkodowanej. Przeżyłam. Najważniejsze, że są szczęśliwi, zdrowi, a Pierworodny zachwycony nową pracą. Synowa też zmądrzała i szuka pracy w S., choć będzie to "poniżej jej wykształcenia". Cóż, też sprzątałam, jak życie w dupę kopnęło i przypiliło i wcale się tego nie wstydzę.
Potem Inżynier się zameldował i, skunks jeden, mówi że jadą w poniedziałek do Londynu na jakiś jarmark.
Zamarłam.
Opierdoliłam.
Że po co mówi.
A dziecię: jakbym nie mówił, też byłby foch. Co racja to racja.
Więc (wiem, nie zaczyna się zdania od więc) w nocy miałam koszmary o pijanym Ojcu (moim). To znak kłopotów. Dużych.
Ojapierdolę.
Rano wstałam, nie ogarnęłam się, nieogarnięta poszłam się kąpać i nawet nie słyszałam, jak w małym pokoju z szafy na ziemię spadł scindapsus. Miał prawo spaść, ponieważ doniczka była niewyważona i drabinka również. No ale... Omen...
Psiakrew.
Inżynier w tym czasie jadł śniadanie i mnie obśmiał.
I pojechali.
No to co miałam robić??
Umyłam okna (w dużym pokoju sobie darowałam, zrobię to w najbliższym czasie). Obiad ugotowałam w międzyczasie, o

Chyba nie muszę mówić, że był ojapierdolę. MLASK...
Ogarnęłam dekorację w przedpokoju, planując zmianę wystroju stosownie do sezonu. I tak Halloween został zastąpiony przez - nie będę gorsza od marketów - już świąteczną dekorację. Bo tak, bo staram się trzymać fason i nie dać się złym myślom...

I tak

Puszka obfocona specjalnie dla Zmorki, bo pytała. Babka w niej była, włoska, panettone. Babkę zeżarli jeszcze w UK u Pierworodnego. Dobra była. A naciągnęłam na nią Barana w jego firmie, bo... puszka mi się podobała :D  A puszki po naparstkach to mój drugi fijoł :) Sobie Baran kupił jakąś wypasioną świąteczną, ale ja chciałam li i jedynie tą, bo... lata pięćdziesiąte, my love. Co z tego, że dopiero po latach odkryłam uroki Ameryki lat pięćdziesiątych tak naprawdę, choć od dzieciństwa chodziły za mną te kiecki na sztywnych halkach, twist i inne takie tan?? Może w następnym życiu moja tęsknota za tymi klimatami, za rękawiczkami, rękawami trzy czwarte i ehhh... Wiem, to nie były tak kolorowe czasy, jak wygląda na filmach, ale...
Urodziłam się w latach pięćdziesiątych.
Żałuję, że tak wcześnie i nie dożyję kolejnych cudów wianków.
Ale może nie powinnam żałować?
Cieszę się chwilami, które były mi dane.
Dziękuję życiu za nie...
Dzwonek do drzwi,
Patrzę przez wizjer i...
Ojapierdolę.
Kolędnicy z szopką.
Po raz pierwszy od dawna nie otwieram drzwi.
To że mam swój wystrój, to zbieg okoliczności, bo czas mam jaki mam.
Ale kolędnicy w andrzejki to już przegięcie pały w drugą stronę.
Tak jak muzułmanie w PL domagający się szariatu.
Inżynierostwo całe i zdrowe z Londynu wróciło...
Zatem sen mara, Bóg wiara i mogę cieszyć się nastrojem i marzyć...
Dobry dzień, Kochany Pamiętniczku, co nie?? :)

UPDATE

Z FB dowiedziałam się, że adwent trwa od wczoraj, Ojapierdolę, tego najstarsze Stare Jędze nie pamiętają... I że proboszcz wysłał młodzież z opłatkami. Też ojapierdolę. Nie dołożę już ani złotówki do nowej parafii. Bo nie i już :D