Potwierdziło się

 Kochany Pamiętniczku.

Jestem starą wariatką i panikarą. 

Teams jest bardzo fajnym programem.

Na początku nie miałam głosu, ale to dlatego, że Pani A. nie włączyła mikrofonu...

A ja szukałam błędu w moim lapku i w słuchawkach.

Widziałam wszystkich, którzy byli na szkoleniu, ale tak naprawdę tylko Panią A., bo tylko ona i ja włączyłyśmy kamerki. Reszta miała kwadraciki z inicjałami. Można bez pokazywania ryja (taki rodzinny szlagwort, kulało się czasem do człowieka dziecko, na pytanie zaś, po co przylazło, odpowiadało: pokazywać ryja i nie, nie było to dla nikogo obraźliwe), ale co to za frajda?

Przerzuciłam się ze słuchawek na aparaty słuchowe - jakość dźwięku była o niebo lepsza, ale i tak niewiele rozumiałam z tego, co mówił prelegent z firmy zewnętrznej. Z jednej strony przeszkadzało  mi to, że nie widziałam jego ust (tak, mi to zawsze pomaga, nawet z aparatami), bo gość w sumie pokazał zamiast swojego pyska dwie (sic!) ilustracje, jak siedzieć przy kompie (co sobie mogę znaleźć w necie i co nijak ma się do naszych warunków, jak wiele z tych durnych przepisów), i jak można spaść ze schodów i z fotela (i tu się kłania mój zdrowy rozsądek, że kupiłam nowy fotel). Do tego gość pewno miał urodę radiową, że się nie pokazał, głosu radiowego za to nie miał - gadał tak szybko, jak karabin maszynowy i rozumiałam piąte przez dziesiąte.

W sumie mogłam też wyłączyć kamerkę (albo i nie), włączyć film i zamiast 45-minutowego wysłuchiwania zdań, z których wyławiałam poszczególne wyrazy, pooglądać coś miłego. Sprawdzianu żadnego nie było (przy stacjonarnych szkoleniach był zawsze, tutaj bym nie ogarnęła nic, bo też nic z tego szkolenia nie wyniosłam).
Absurd - szkolenie trzeba powtarzać co 5 lat.

Czyli to jakaś trampolina dla krewnych i znajomych królika. 

Bo przecież firma za to płaci i pewno niemało.

Gość na zakończenie zapytał, czy są jakieś pytania, a cisza była jak makiem zasiał...

Ikonki zaczęły znikać, pożegnałam się z Panią Anią i tyle było mojego ponadmiesięcznego martwienia się o szkolenie BHP.

Jestem jednak starą panikarą i  to muszę sobie wyryć na jakiejś tabliczce i powiesić na ścianie.

Ochłodziło się, nareszcie, ale już mi się dziś nie chciało jechać szukać okryjbidy. 

Pomyślę o tym jutro...