Sponsorem

 jest dziś, Kochany Pamiętniczku, Goya...

 i Smak słów.

Bo sen zwariowany do bólu miałam, piękny, nierealny...

I już wiem, że choć to było coś wielkiego, to jednak...

Czas jednak odmienił nas.

I nie, że nic się nie liczy, ale cóż...

To se ne vrati.

Jest, ale nie vrati - trochę boli, ale jednak, patrząc z perspektywy zdrowego rozsądku i tego, co teraz jest - jest OK.

Ale sen przypomniał mi tę zapomnianą piosenkę, której nie słuchałam od bardzo dawna.

Lubię słów twoich smak, bo w takiej chwili twoje słowo tak jak owoc smakuje mi...

Banalne, ale piękne, w danej chwili.

Wczoraj ranek witał mnie tak (a nie było pięknego snu)

 

 A dziś po pięknym śnie rankiem była gmła. Jeszcze nie taka zabójcza, gęsta, ale już jesienna gmła.

Taka kolej losu.

I do 12.56 siedziałam, czekając na pracę (jutro ma jechać do drukarni).

Żeby mnie kurwica i szlag nie trafił, pranie zrobiłam, obiad wstawiłam, dokończyłam dokumenty z kartonu, który męczę już 4. dzień. 

Pylica ma się znakomicie, rozwija się :) Skończyłam i schowałam niszczarkę, poczekam na oliwę, bo nacięła się biedna do wyrzygu :) 

O 12.56  wleciał emilek od D., z radosnym: o zdążyłam na ostatnią chwilę, co jest świństwem, albowiem powinnam już w cuglach zamykać pocztę, w 4 minuty nie skorekcę 5 stron A4, taka zdolna to ja nie jestem.
Cóż było robić, skorekciłam, opierdoliłam i kazałam słać, co się da. Że idę bez plecaczka, ale koło 15-16 wrócę.

Dosłała. 2 strony. Jest nadzieja, że jutro nie będę się nudziła, bo do 15 ma pojechać do drukarni wszystko (marzenie ściętej głowy, ale cóż).

Poszłam. Mdlejąc z upału, bo były 24 stopnie, w słońcu pewno więcej.

Sól kłodawską zdobyłam, co jest wyczynem, bo w marketach jej nie ma, a zielarnia otwarta od 9 do 15, więc...

I jako że mokry miałam kark i włosy na nim, do fryzjera zajrzałam. I było PUSTO :)

Się ostrzygłam, piękna jestem niesłychanie, chociaż coraz bardziej łysa.

I coraz lżejszy ma portfel, bo z napiwkiem (a jakże, daję, bo tak mnie nauczono, no i zawsze mnie wciska bez zapisów, których nienawidzę, co z tego, że dziś był luz) już 60 zł. Za 20 minut pracy. A ponoć inflacja spada. Tak, wiem, przedsiębiorcy nie mają łatwo, ale ja też nie mam.  Wzdech, ale lustereczko za to mi mówi, że jestem najpiękniejsza na świecie, a to jest warte 60 zł.

Potem pokulałam się do Rossmanna, kupić te nieszczęsne chusteczki, zarazem kupiłam na zapas rzeczy, które się niedługo skończą, plus suplementy, w których działanie nie wierzę, no ale co może mi zaszkodzić cynk i selen (moja teściowa była wielką fanką selenu) - może choć trochę poratuje moją łysą główkę?

Wyszłam lżejsza o stówę z groszami.

I wolnym walcem, mdlejąc z gorąca, choć wodę mineralną kupiłam (nie taka droga, jak na lotnisku, ale też nie za tania), dowlokłam się inną trasą. Jeden przystanek autobusem, darmowa PEKA sama się nie wyjeździ, wizyta w Stokrotce po lody (były takie, jak lubię, więc na zapas, bo w innych marketach nie ma), plus pokrzywa z Herbapolu, którą gdzie indziej też wywiało no i... 70 zł poszło w siną dal...

Czyli jedno wyjście z chałupki i 230 z groszami, doliczając nieszczęsną, ale znakomitą sól (5,80 za 1,1 kg - wow, ale bonus).

Nie umiem wychodzić z domu bez celu. Celem był Rossmann, a to co drodze, to wypadek przy pracy.

Ale 12 wizyta u okulisty...

No to muszę wyglądać jak człowiek, żeby mnie zaraz ciąć nie chciał. 

Mam nadzieję, że się uda.

W sumie pocieszam się, że jak się nie zgodzę na krojenie, to nikt mi nic nie zrobi :)

I wciąż widzę, jak Alienek z trudem wciąga na ławę drewnianego konika (sporego), po czym bierze nóż (też drewniany) i konika operuje.

A potem próbuje zoperować mnie...

Auć...

W polityce, zgodnie z moimi przewidywaniami dzieje się - memiarze mają pełne ręce roboty.

I odkryłam najbardziej pojebaną grupę na fejsiku - Zieleń nieplanowana. Obłędna, jebnięta.

 

Jest cudnie.

I tyle dziś z kronikarskiego obowiązku, Kochany Pamiętniczku :)