Minęła

połowa lipca i musiałam jechać do pierwszej pracki, która jak wiadomo, dba o mnie od lat, jako że to budżetówka jest. Stamtąd odeszłam na rentę, ale do dziś jestem traktowana jak członek rodziny, choć to już bez mała 25 lat minęło...
Cała wyprawa to była, ponieważ w mojej wiosce wszystkie pojazdy jeżdżą z napisem: trasa zmieniona albo zatramwaj. I te zatramwaje to jedna wielka niewiadoma, gdzie to pojedzie, trasa zmieniona jeszcze większa niewiadoma. I akurat w okolicach, w które się wybierałam, nic nie jeździ oprócz tras zmienionych i zatramwajów. Część przetuptałam na piechotę, ale zaczęły się gromadzić takie chmury, jak wczoraj, więc czym prędzej wpakowałam się w trasę zmienioną ze strachu.
Załatwiłam od ręki i nader pomyślnie, posłałam SMS Inżynierowi, wyszłam i znów była ładna pogoda, więc polazłam. Jako że mieszkałam "na tej dzielni" ładnych parę lat, aż do ślubu, a i chata Eksa tam jest, a dzielnica piękna, willowa, polazłam.
Wczoraj w mojej wiosce nawałnica była, ale moją dzielnię jakoś kołem ominęło, lało, i owszem, ale o kłopotach dowiadywałam się z neta. U mnie nic nie zalało, prąd był, net był, a deszcz jest potrzebny, co nie?
A tam...

... chodniki, mimo że nawałnica przeszła wczoraj po południu wyglądały mniej więcej tak...

 ... i slalomem szłam...

 To w oddali to nie jakieś krzaczki, ale kompletnie zatarasowany chodnik.

 Drzewa powyrywane z korzeniami, a nie ułomki przecież - za drzewem stoi gość...

 Tory tramwajowe przypominały pobojowisko  i patrząc na nie to była ręka Opatrzności, że tu nic nie jeździ obecnie.

 Strażacy od wczoraj pracują jak te rude mrówki...

 To nie gałąź na makro...

 ... to całe drzewo. Zatrważający widok.

 Ogrodzenia też porozwalane, niby drzewko niewielkie, ale siłę rażenia ma.

To jest dwupasmówka, oddzielona od siebie alejką kasztanowców. Z jednej strony bałam się iść, bo zwieszały się przewody elektryczne. Alejka zawalona była gałęziami, a i co kawałek odrywały się jeszcze nowe i spadały, a że trzasku nie słyszę, uciekłam stamtąd, i szłam lawirując wśród gałęzi po drugiej stronie, gdzie żadne druty nie zwisały.
I tak sobie mały spacerek zrobiłam dla zdrowotności.

 Zawsze chciałam tym kobietko fotkę strzelić i nigdy nie miałam aparatu. Zresztą nie lubię tam bywać, nie chcę bliskiego spotkania z kimkolwiek z rodziny Eksa, choć skoro szwagier nie pamięta mojego imienia, to pewno by mnie i tak nikt nie poznał :) Z wyjatkiem Eksa, of course :)

 Doczłapałam do wiaduktu na Roosevelta. Parę lat temu rosły tu gałązeczki winobluszczu, a teraz proszę :D

 I te kamieniczki, łącznie z Borejkową, ponoć na tej komin się zawalił, ale to od podwórka pewnie, od ulicy nie było nic widać.

 I aż żal, że nie wszystkie da się uratować. Przepiękne są i przykro patrzeć na ich umieranie...

 Nowa Kaponiera. Miała być gotowa na Euro. Euro było w 2012, dobrze pamiętam?? ;)

 Platany w parku przy Operze ocalały, im żadna wichura niestraszna.

Piździło, więc zmykałam, bo woda się na aparat lała...

Dojechałam do dzielni, skoczyłam na Manhattan, a w domu w ramach relaksu czekały na mnie ciągniki.
Ale jedną rzecz załatwiłam i co ja się będę szarpała??
Mam czas, a pośpiech jest wskazany tylko przy łapaniu pcheł ;)

UPDATE

Pismo z ZUS-u w szparze unijnej było. Jak popracuję 5 lat dłużej niż ustawa przewiduje będę miała 611 zł emerytury, Brutto. Bo taki kapitał "zgromadziłam". Ta... Chuj wam w oko, bo w dupę byście przyjemność mieli. Nie moja wina, że reguły zmieniły się w czasie meczu i że moje pokolenie jest wydymane na maksa....
Ale co się będę przejmowała,, może w końcu w totka wygram.
Albo jakiś podkop pod bank??
Ktoś, coś?? :)