Kompikowi

 zajączkować się zaczęło, Kochany Pamiętniczku.

Przedwczoraj mu się blue monitor zrobił, nawet nie wiedziałam, jak go zrestartować, a niby tak się znam na kompach :) Zawsze miałam ten problem na netbuczku, jedyne co mam opanowane to CTRL_ALT+del, no ale jak to zrobić na błękicie? W kompikach miałam taki przycisk do restartu, ale w tym nie ma... Tragedia :)

Na szczęście mam dziecko na stanie. Kazało cisnąć power kilka sekund i pomogło. Wczoraj łażę po necie i nagle Wirtualna Polska zaczyna wariować, wyskakują dygocące okienka... Rachunek sumienia robię, porno nie oglądam, od wieków nic nie ściągałam, ki diabeł. Ale udało mi się stronę zamknąć. 

Dziś audiencja u Łobuzów, wracam do filmu i nagle znów błękit zakwita...

Ale od czego mam dziecko. Wlazło zaocznie do kompika i podreperowało. Jednak wiedziałam, co robię, majstrując takie dziecko, co nie? :) Dobrze zmajstrowane. Ale okazuje się, że 31 grudnia kończy się Adobe Flash i moje kulki pójdą się jebać. Nie wiem, czy nie ominie to też Angry Birds, no jak żyć bez Angry Birds?

Tak sobie pierdołami zapycham czas, żeby nie myśleć o ponurościach realnego życia. 

Wczoraj kupowałam wątróbkę, a że cholerstwo kosztuje 2,99 za kilogram, pani spojrzała na mnie okiem bazyliszka, gdy wybrałam najmniejszy płat i jeszcze był mi za duży. Wzdech, kupiłam cały, myśląc, że najwyżej do kubła wywalę, trudno. Nie mam już żołądka jak struś i choć staram się gotować jak najmniejsze porcje, kłopot z tym, ile można jeden obiad jeść na okrągło, zamrażalnik pełen, a ja nie jestem fanką odmrażanego, jedzie mi zamrażaniem zawsze...

Ale... Myślę (choć myśliwym nie jestem), że przecież leberka jest z wątroby robiona. Wątróbka wyszła przepyszna, a ja poszperawszy w necie znalazłam przepis na wątrobiankę. Nie trzymając się ściśle przepisu, bo smażę z jabłkiem, zblendowałam wszystko i tadam, akurat na smarowanie do chleba zużyłam...

Że też przedtem na to nie wpadłam nigdy, no ale miałam w domu materiały żrące i nic nie zostawało.  A żrące były, oj żrące. Inżynier jak tylko do pociągu wsiedliśmy zawsze pytał: ma mama coś do jedzenia? Za którymś razem wsiadamy, chłopcy siadają, a pierwszy odzywa się Pierworodny i mówi do Inżyniera: nie możesz jechać, wysiadaj. My w szoku, a Pierworodny pokazuje tabliczkę: Zabrania się przewożenia materiałów wybuchowych, żrących i cuchnących, Inżynier siadł dokładnie pod nią :)
Poszłam dziś na zakupy tylko po to, żeby z domu wyjść, bo jednak takie siedzenie to się na psychice człowiekowi odbija. Posprzątane miałam, więc spacerek taki sobie, a że nie lubię bez celu, to chciałam sobie ciepłe kapcie zakopiańskie kupić. Niestety, miał je tylko dziad, którego nie cierpię, więc jak coś, przeproszę się z wełnianymi skarpetkami i kockiem, zanim dotrę pod Okrąglak do górali :)

A że moje grudnie się na mnie wypięły, skubane, tom sobie zafundowała

o, taki,  z Biedronki :) 

Nie będą sobie ze mnie kpiły, paskudy jedne.

Jak kiedyś wspominałam, u mnie zawsze pomieszanie z poplątaniem, co wkurzało Eksa.

I tak od wieków pieprz mam w puszce

puszka od teściowej, przedwojenna, a jakże, sfociłam, bo powoli wszystko się wyciera, a w puszce w środku na wieczku

 

a jakże, reklama pasty do butów. Ja jeszcze pamiętam Erdal z czerwoną żabką, ale dla moich dzieci to już epoka lodowcowa...

Niech ocaleje chociaż tak, choć żona Pierworodnego lubi stare śmiecie, to może nie wyrzucą... :)

A ja wracam do Jamiego

 z bólem serca, bo ostatnie 3 odcinki, a potem przerwa co najmniej do 2022 r. Wprawdzie są jeszcze dwa tomy książki, ale wątpię, czy przeczytam,  idzie mi naprawdę kulawo. I nie, że wyobraźnia mi zardzewiała, ale po walkach z ocieleniem klimatu i klika zmianami, tudzież ze zborzem i przenicą, nie mówiąc już o ważeniu piwa, nie mam wielkiej ochoty na czytanie...

Gdy rozmawiam z Inżynierem tłumaczy mi jak krowie na rowie, że gdzie indziej też jest źle, a nawet gorzej niż u nas.

Ponieważ rozmawiamy wirtualnie i bez piwa, nie mam siły na przypominanie, że to on uczył mnie nie porównywać niczego...

No nic.

Oby tylko zdrowie było, reszta przyjdzie sama :)