Ślizgawica

 jak malowanie, Kochany Pamiętniczku.

Już rano Inżynier, wczoraj jeszcze opierdalający mnie i śmiejący się z alertów RCB, grzecznie zameldował, że i on i jego lepsza połowa dychają, dzieci odwiezione, ona dojechała do pracy, kategorycznie zabronił mi wychodzić z domu. Jako grzeczna (żeby nie powiedzieć idealna) matka oczywiście obiecałam, że się nie ruszę. Pudła po pizzie leżą grzecznie w worku, bio pójdzie na balkon, nic mu nie będzie. Może i chodniki posypane, ale jezdnia osiedlowa już nie, a do śmietnika mam kilkanaście metrów po jezdni - nie ma innej opcji, to nie będę ryzykowała połamania. Tym bardziej, że siedzę sobie i oglądam w necie, co się dzieje.

Pisałam już chyba kiedyś, że śledzę Piąty zasiew na FB. Takie niby od tych od aluminiowych czapeczek i teorii spiskowych. Fakt, czasami nieprawdopodobne rzeczy tam wypisują, ale od czego zdrowy rozum? Jednak są rzeczy na niebie i na ziemi, o których się filozofom nie śniło, no i jak wiadomo,  życie jest formą istnienia białka, ale w kominie coś czasem załka, czasem coś świśnie, czasem coś gwiźnie, coś się pokaże w samej bieliźnie...
Tak mnie dziś naszło, bo łażę też po katastrofach naturalnych, wyskakują doniesienia o srogiej zimie w USA, dzisiaj jest zalew wiadomości o trzęsieniach Ziemi - niby nie największych, ale jest ich od metra, no i wulkany jak na zamówienie też dziś wybuchają. Zima, jak na ostatnie lata też jest bardzo sroga. I tak - jest taka sroga, bo klimat się zmienia - jest globalne ocieplenie i całe moje dbanie o ekologię to w sumie w skali tego świata sranie w banie.

Przebiegunowanie Ziemi, burze słoneczne coraz silniejsze, okazuje się, że za kilka lat Ziemia będzie krążyła o sekundę wolniej - co to jest sekunda wobec wieczności, ale... na te wszystkie nowoczesne sterowniki, GPS, inne takie tam, których nawet nie staram się moim małym rozumkiem ogarnąć - wpływa i to znacząco. 

Tak, wiele z tego podchodzi pod teorie spiskowe (już nawet kupiłam rolkę folii aluminiowej, żeby sobie w odpowiednim momencie czapeczkę zrobić), ale... w tym całym pseudobełkocie nie do końca wszystko jest bełkotem.

Bo ci, którzy tam się odwołują do przodków naszych - mają rację. Bo kiedyś, w czasach bezprądowych jeszcze, bez tej całej techniki, gdy ludzie żyli zgodnie cyklem Natury - wiele z tych rzeczy ma sens i dziś. 

Nie będę tu nikogo ani przekonywała, ani nawracała, ani tłumaczyła, to są moje osobiste odczucia, że i jakaś odrobina sensu była w tych wszystkich przepowiedniach, które namiętnie pod nos podsuwała mi teściowa, nie tylko w tych świetojebliwych kościelnych, ale i innych.

Ponad 50 lat temu śmialiśmy się do rozpuku, szczęśliwe lata 70. z naszego sędziwego już profesora od biologii, który mówił nam, że za kilkanaście lat żywność będzie coraz bardziej zatruta, co patrząc na to, co dziś jemy, co leży w  sklepach, co jedzą moje wnuki - myślę sobie o tym rechocie i o tym, że miał facet rację.

Tak samo miał rację (a z niego też się śmialiśmy) nasz ukochany Dyzio historyk, mówiący, że dziś pracowicie cerujemy ubrania i skarpetki, a wkrótce dziurawe rzeczy będziemy wyrzucać. Co się idealnie sprawdza, albowiem na pamiątkę mam jedną skarpetkę,  należała do Pierworodnego. Nie zrobiłam jej, kupiłam na targu, nie umiem robić skarpetek. Ale... zacerowałam - nie miałam takiej samej wełny, więc zacerowałam taką. I nacerowałam się w zyciu, że ojapierdole i bardzo żałuję, że nie mam grzybka, tzn. nóżka została, a kapelusz gdzieś wsiąkł (o tym wsiąkaniu też jest teoria w Piątym zasiewie, że czasem rzeczy się przenoszą do równoległego, aczkolwiek nie takiego samego wymiaru, a potem nagle wracają i znajdują się w naszym - co potwierdza chociażby to, że 10 lat szukałam przydziału na mieszkanie, widziałam skoroszyt i miejsce, w którym był wpięty - skoroszyt stał tam, gdzie powinien, ale przydziału nie było, choć szukałam co roku tradycyjnie, a potem nagle, gdy potrzebowałam go na gwałt - był tam, w tym miejscu. I nie tylko przydział :) 

Za moich czasów wstydem była nie cera, a dziura. Teraz dziury są modne i dziurawe portki są droższe od całych. A moje dzieci i wnuki, zdejmujące u mnie buty, chociaż ja tego nie wymagam, często gęsto mają dziury w skarpertkach, więc dzieciom kupuję skarpetki, na targu. Wnukom nie, bo one byle czego nie noszą i skarpetki muszą być takie a nie inne, więc odpuszczam. Inżynier sobie kupuje we wzorki, ale... ja kupuję standardowo - czarne, bo zawsze tylko takie chciał nosić, a ja przeklinałam kompletowanie ich :) A teraz kompletuje sam, niech się gad męczy :) 

Tak więc, uzupełniam ramkę (wciąga jak chodzenie po bagnach), a co sobie spojrzę i wyskakuje mi jakaś roześmiana czy wykrzywiona buźka, albo stare zdjęcie - popodpisywałam, będą kiedyś wiedzieli,  na kogo się gapią, wczoraj po archiwach pochodziłam i dowiedziałam się ciekawych rzeczy, moja papa też się śmieje, bo słodkie to jest i dobrze chwile przypomina z życia , w jakiś sposób też rozjaśnia tę codzienną szarość świata.

Niech wreszcie przyjdzie wiosna i lepsze dni...

Niech wreszcie Allah spuści bombę i zabije tę trąbę (takie zaklęcie latami uprawialiśmy, czasem działało). Niech spuści bombę na tenisówke, naćpana spałacu, putina i wszystkie podobne kreatury, a na świecie niech zapanuje pokój...

A zapanuje wtedy, kiedy francuska dziewczyna odda się angielskiemu lordowi, w niemieckim wagonie, w japońskim kimonie, na tureckim dywanie, za chińskim parawanem, przy włoskiej muzyce, w tempie amerykańskim za jedyne dwa złote polskie.