Poniektórych

po...gięło.
Jak było do przewidzenia, ruszyła lawina.
No i oczywiście co poniektórzy musieli pokazać, że tylko oni pracują.
Po kolejnej wizycie w moim pokoju i oznajmieniu mi, że właśnie wysłał mi emilka, że nie wie, kiedy wezmę wydruk, że śrutututu majtki z drutu (jakbym nie wiedziała, że emilek leży wśród setki innych pilnych emilków, nie czytała wydruku za wydrukiem i nie poprawiała drutu na gaciach) wlazł po raz kolejny, a że siedziałam tyłem i naprawdę wyłączyłam się, bo zrozumieć, co czytam nie było łatwo, zapuchał jak puchacz. No i mnie szlag... Przelało się i klapło.
Wyrzuciłam.
A odnosząc wydruk zjechałam, że nie mam czasu na takie występy i że spokoju dziś potrzebuję. On na to słodko: ale ma pani tak dużo kwiatów, że nie wiem, gdzie wydruki położyć, czy zajść z przodu czy z tyłu... Taaaa, chciałbyś z tyłu, palancie, pomyślałam słodko, a z uśmiechem na ustach rzekłam sycząco: kłaść można wszędzie, ale nie przeszkadzać mi, bo pracuję... A dlaczego nie ma pani tacki na dokumenty. Bo o głupie nożyczki od pięciu lat nie mogę się doprosić, to co będę po tackę latała.
I tadam, 10 minut później dostałam tackę, nożyczki, długopis, cienkopis, taśmę dwustronnie klejącą, karteczki samoprzylepne i ojapierdolę, bo mi to do niczego potrzebne nie było :)
A na biurku stanęła tacka, ojapierdolę.
Z opisami.
Oczywiście opisy nie moje, bo nawet nie mam czarnego pisaka.
Co kto wlazł, miał ubaw.
I o to mi chodzi.
A tackę, jak już wszyscy oblukają, usunę, bo to moje biurko, mój bałagan i moje zasady do jasnej cholery!!! (Boss już widział i hehehehehehe... Nie omieszkałam powiedzieć, kto cyrk zrobił, więc westchnął, a że dorwał mnie po godzinach, to hahahahahaha... Zapisał w kajeciku :P)
A tackę może sobie...

I kombinował, żeby mnie jeszcze dłużej zatrzymać, choć i tak siedziałam do 18, bo wiem, że się wali i pali, więc zrobiłam wszystko, co miałam na biurku.
Ale kombinował jak koń pod górkę, rozpacz miał w oczach, jak wychodziłam.
Moje zasady :)