Sprzątanie

nie zając, nie ucieknie, a kurz niech leży i odpoczywa, co będę biedaka ścierą przepędzać. Wstawiłam sobie tylko obiad, nawet na Manhattan nie poleciałam i zanurzyłam się w przeszłości. Inżynier wprawdzie plumkał, że mi skaner kupi, ale na plumkaniu się skończyło i widzę, że będę sobie musiała sama sprawić taką zabawkę, bo ten, pożal się blog, skaner co mam do niczego się nie nadaje. Namęczyłam się, a pozapisywał mi w .pdf, co na bloga się nie nadaje.
Ale troszkę ogarnęłam i tadam, małpą nie będę, się podzielę.
Na pierwszy ogień życzenie Zmorki ;)
Będę dawkowała, a że pączki w czwartek będą obowiązkowe, to proszę :) 1f w przepisie to 1 funt.

A może ktoś się skusi na tort?

Kartka dla mojej Mamy

Tego zdjęcia nigdy nie widziałam, mam inne z tego dnia, ale tego nie znałam.

To Ciocia, mój brat i ja, u nas za stodołą.

A to mój Dziadek, Tata Mamy. Prawda, że elegancki z niego gość? Nie znałam, zmarł, jak miałam rok.

A to nie wiem kto, jakieś obce nazwisko z tyłu zdjęcia, no ale nie dziw, że za mundurem panny sznurem ;)

Świadectwo wujka Mietka z 1935 roku. Zdolny był z niego gość...

A to kilka jego listów z obozu. Mam je wszystkie przetłumaczone. Płaczę, czytając...

A to pisała moja Babcia, Mama Taty. Po śmierci mojej Mamy, gdy było wiadomo, że nie ma się nią kto zająć, a była coraz mniej sprawna, bo miała złamane biodro (i tak żyła z tym długo, zmarła mając ponad 90 lat), córka zabrała ją do siebie. Ojciec likwidował mieszkanie Babci, została mi taka kartka. Babcia pisała ją do ponadczterdziestoletniego faceta... Zawsze był dla Niej dzieckiem, najmłodszym, trzynastym... Chyba go najbardziej kochała ze wszystkich.

Ciocia, mój Brat i Pierworodny oraz Inżynier. Komunia Pierworodnego. A ja, aż łezka mi się zakręciła. Moja ukochana sukienka, black and white, na sztywnej halce. Wyrzuciłam ją w odruchu rozpaczy, jak już wiedziałam, że nigdy nie będę znów miała takiej talii :)

I nie tylko smutne akcenty są, zawsze jest jakiś kącik humoru :)

I tak, Kochany Pamiętniczku, pomęczę Inżyniera, żeby mi dobry skaner wybrał, za niedługo wlatuje, to mi podłączy :)
Będzie się działo :)
Ale taki był zamysł tego bloga - ocalić od zapomnienia chociaż małą cząstkę historii...