Miałam

wypryski i wyrzuty, że nie poszłam na demonstrację, Kochany Pamiętniczku.
Ale...
Jestem tchórzem, a oglądając wiadomości z marszu i wiedząc, że w wiosce będą kibole...
Włączył mi się tryb pisania scenariuszy, a w razie gdyby to nawet nie miałby kto zawiadomić Inżyniera.
No nic. Stchórzyłam.
Ale moja wioska pokazała, że można się przeciwstawić tej hołocie.
Nie wiedziałam też, że policja tym razem będzie ochraniać, a nie atakować.
W sumie nieważne, nikt nie musi pchać wózeczka, a to się chyba liczy, co nie? Tym bardziej, że przed południem byłam w tamtej okolicy i dreszcze chodziły na plecach na widok suk i zagęszczenia policji na metr kwadratowy.
Teraz chcą zburzyć Pałac Kultury, co oczywiście jest tematem zastępczym do przepchnięcia kolejnej kreteńskiej ustawy...

Ale abstrahując od ogólnopolskich klęsk i wariactw, życie toczy się swoim torem, powoli, zwyczajnie, bo tak.
Kupiłam wtedy pierogi w pierogarni.

Ręcznie robione, na oczach klienta. Można zjeść na miejscu, można na wynos.
Poprosiłam na wynos, bo: niemyte ręce (fakt, nie jem rękoma, ale...), płaszcz i inne takie tam.
Z dynią i ze szpinakiem. Miały być do zamrożenia, ale coś się spsuło i nie wyszło, jakoś się zeżarły wszystkie. Dwadzieścia sztuk, a ja wciąż głodna byłam :) Zachwyciłam się, ale ogarnąwszy temat: 25 zł za całość, stwierdziłam, że jak na rodzinną wyprawę to jednak droga zabawa, zwłaszcza jak się ma na stanie materiały żrące. Więc trzeba samemu lepić. A że nie cierpię, bo mi nigdy ciasto nie wychodzi, zatem sama mogę od czasu do czasu zaszaleć, wszak kobietą pracującą jestem i to ciężko, ale za 25 zł to ja w knajpie dobry obiad z piwem zjem. Pierogi, potrawa ubogich, dziś luksusem. Tak samo jak salceson i kaszanka - dobre są droższe od szynki, tak samo biały ser. A z łezką w oku wspominam studia, które przejechałam na leberce, kaszance, salcesonie i serku homoseksualnym :)

Piękne lata młodości :)
Mniejsza z większym. Będąc w tematach żarciowych, nie chciało mi się latać za chlebem i kupiłam pierwszy lepszy u prywaciarza. Odpokutowałam. Wiedziałam, że odpokutuję już wtedy, gdy w domu dostrzegłam, że jest zabarwiony jakimś wynalazkiem.
Nie pamiętam, kiedy mnie tak wątroba bolała, nawet na kacu nie. Zapisać w kajeciku: lepiej się pomęczyć i ugotować ryż albo kaszę, niż jeść chleb z niewiadomego źródła. Amen...Serce pękało mi na kawałki, gdy kładłam koło śmietnika pół bochenka chleba, bo ja chleb szanuję, ale sorry, Winnetou...
A w wiosce już święta

 Jutro ma padać, więc nie wiem, ale może jednak tam wyskoczę.

W pracce godzina 13 i goodbye.
Dlatemu mam już ogarniętą kuwetę

obiad na kilka dni gotowy (żurek będzie, a jakże i inne cuda wianki)...

I nadzieja na

drzemie gdzieś tam...

A Baran poniewczasie szuka szpadla, żeby zacząć się okopywać, zanim SJ zląduje z mysimi cipkami :)
Drut kolczasty już mają. Jeszcze tylko działka przeciwpancerne i jakoś to będzie :D 

No co, mysie cipki są the best :D

Na razie do rozpaczy czerwonej w czarną kratkę doprowadza mnie kwestia ubioru.
Zakładam płaszcz zimowy - w markecie albo innym sklepie wylatuję w powietrze z hukiem.
Zakładam poncho - jest OK, ale jak leje, nie jest OK. Rano leje, zakładam płaszcz. Po południu grzeje słońce, wracam w rozpiętym płaszczu, mokrzuteńka pod spodem. Gorzej niż latem w czasie upału.
Wsiadam do autobusu, a tam ogrzewanie na full. Masło dowiozłam do domu w stanie płynnym, a jechałam niespełna 12 minut.
Niech mnie ktoś zabije.
Byle szybko.
Tej jesieni jeszcze nie włączyłam nigdzie kaloryferów.
Tańczę na rurze (z różą w zębach, Baranie)....