Koń

po westernie ma więcej siły niż ja dziś, Kochany Pamiętniczku.
Poszłam sobie radosna, z nadzieją, że znów wszystko w oddali, a okazało się, że jest do zrobienia dodatkowo broszura.
A jakże, znienacka, chyłkiem i ukradkiem.
Tylko 30 stron.
Nówka nieśmigana, bo pan redachtór zaskoczony znienacka nie miał czasu jej nawet okiem ogarnąć, a i w połowie dnia wypisał urlop na pół dnia i poszedł w siną dal, w siną dal, nawet nie lewa, prawa.
A ja zostałam z robotą, ale nie zrobiłam jej z palcem w dupie, ponieważ albowiem przerwał mi ją, zanim wyszedł, bo przełamywał.
I tym pięknym sposobem posiedziałam dużo dłużej, z jednej strony OK, bo trochę dorzucili, z drugiej - kurwa mać, jak mam zrobić w dwa dni 240 stron plus dodatkowe30?
Zrobię, zrobię, ale mam coraz mniej sił na to wszystko.
Wracając do domu zastanawiałam się, czy aż tak się zestarzałam, czy to wina tych 24 stopni w cieniu?
Ludzie popylają w czapeczkach, kubraczkach, zimowych pikowanych płaszczach z kapturem i kozaczkach, a mi jest wciąż gorąco, chociaż na nóżkach mam sandałki i wciąż letnie bluzy.
Starość jest okrutna.
Dora dopieściła mnie, przesyłając personalnie przecudne zdjątka kłodzkiego winobluszczu, którego jestem zagorzałą fanką.
Jak już przejdę na emeryturę (hahahahaha, jestem na emeryturze od dawna) zafunduję sobie jakieś wczasy w Kłodzku. Tyle że tam wszędzie pod górkę, a pewno i pod wiatr :P
Tym niemniej dziękuję serdecznie, Doro :) :*
Gosia się odezwała, że to niby jutro ten zjazd na 45-lecie matury.
Ona nie pojedzie, bo nie stać ją na lot na weekend z Niemiec do K. Bo pracuje w Niemczech, rodzinę ma w K.
A ja zwyczajnie nie mam ochoty, a teraz okazuje się, że i siły bym na to nie miała.
No, może nie do końca.
Ale okna brudne jak zaraza, chaupka nieogarnięta, a w niedzielę maraton. W środę przylatuje Pierworodny. Ten nawet nie zwróci uwagi na otoczenie, no ale muszę czymś lodówkę zapełnić, a i do memłona go z radością przytulę. Paskudny jest, ale mój i innego już nie będę miała :)


Serio?
Zdziwaczałam tak, że bawi mnie bardziej mycie okien niż spotkanie z ludźmi po tylu latach.Ale halo, halo i co z tego? Jak się w 1973 rozeszliśmy, roniąc łezki, tak przez te wszystkie lata każdy pisał swoją powieść. Mnie w niej nie ma, więc? W mojej ich też nie ma.
Okazuje się, że połowy z nich nie pamiętam, nie skojarzę jeszcze więcej i...
To były piękne dni, dni młodości, w którymś momencie nasze drogi się rozeszły i co z tego, że 45 lat temu zdawaliśmy razem maturę?
Przez te 40 lat nie miałam z nikim z tych ludzi kontaktu. Na FB odnalazłam się z Gosią, a reszta to nawet jak jest, to... kocha PiS.
Nosz, kurwa mać.

Wiem, wiem, okropna ze mnie kobieta, ale co ja na to poradzę?
I tak zląduję w K. za tydzień, u Umarlaków.
Oni mają priorytet.
A na razie fotelik, jutro zapieprz start...
I życie pędzi coraz prędzej :)

Trochę wolniej, życie, nowe sandałki obtarły mi nogi w tym upale...