Cudowny

 marcokwiecień mamy tego września, Kochany Pamiętniczku. 

Jeszcze dwa dni, a obawiam się piątku, zgodnie z zapowiedziami z sytuacji politycznej.

No nic, co ma być, będzie.

A na razie cieszę się wolnym tygodniem, nicnierobieniem, łazęgami zgodnie ze wskazaniami apki, żeby nie zmarznąć i nie zmoknąć.

Kurtkę sprzed lat wyciągnęłam, mało, że w nią włażę, to się jeszcze dopinam, ale oj tam, oj tam...

Ważne, że

 ... jest cudnie, każdej chwili, aczkolwiek nóżki w sandałkach cieszą się  życiem, a reszta ciałka w kurtce momentami zdycha, jednocześnie za chłodny wieje wiatr, by ją zdjąć, jak się człowiek zgrzał.

Takie tam marudzenie SKS :) 

Niby wrzesień (odpukać, jeszcze te jebane trzy dni), ale nie jest źle. Inżynierowi drgnęło w banku, za co niebiosom dzięki.

Mnie spłynęła w tym roku nader szybko i w niespodziewanej kwocie kasa z AR. Taki bonus od państwa za kilka lat pracy w budżetówce. Procentuje do dziś, aczkolwiek wciąż mam w oczach moją ówczesną szefową (bardzo dobrego człowieka, nawiasem mówiąc, chociaż denerwująca była), mówiącą: pani SJ jak ja przejdę na emeryturę, pani zajmie moje miejsce... :) Tak się składało, że nawet ja, smarkata po studiach, miałam dłuższy tytuł niż ona. Ona skończyła karierę jako starszy kustosz dyplomowany i wciąż pracuje (ojaciepierdolę), trochę starsza ode mnie jest, a ja wciąż jestem młodszym bibliotekarzem :) Więc może dobrze, że zmieniłam kierunek kariery zawodowej?

Ale nie zmieniłam w sumie dziedziny - zaczęłam na Akademii Rolniczej, a pracuję w wydawnictwie z tej branży i to wydawnictwie znaczącym, opiniotwórczym :) Ba, tak się składa, że poprawiam teksty po moich kolegach z podstawówki, którzy tam w profesory poszli...

Jaki ten kraj jest mały, co nie?

Dziś tak sobie szłam w stronę słońca, po chleb, a kupuję tam dwa bochenki, proszę o dzielenie na cztery i zamrażam.

A tam w gablotce 

ojaciepierdolę, do niedawna było w granicach 39 zł, to było i tak drogo. To są rogale świętomarcińskie, zajadane w mojej wiosce z okazji 11 listopada, znaczy się, urodzin świętego Marcina, który ma tu swoją ulicę, nie tak jak w reszcie kraju, gdzie to jest Dzień Niepodległości :) Znaczy się, u nas też się liczy niepodległość, ale imieniny ulicy są ważniejsze.

Jedni te rogale uwielbiają, inni nienawidzą. Mnie tam rybka, zjem, choć nie jestem zagorzałą fanką, ale to jak indyk w Independence Day czy pierogi na wigilię :) (Do nielubiących należy Zmorka, ale ona jada jakieś podróbki z Brzydgoszczy). 

Ciekawa jestem, ile będą kosztowały w listopadzie. I nie, nie będę sama piekła, jeszcze nie zgłupiałam, być może są warte tej ceny, kupię sobie jednego, żeby zadośćuczynić tradycji, a jak mi się ktoś zwali, to jednego podzielę na części :)

Ale...

Idąc dalej w stronę słońca i mijając kwiaciarnię poczułam, że włos (rzadki) na mym łysym łbie się jeży.

Albowiem stroiki, wyłożone na chodniku mają ceny wołające o pomstę do nieba. Co z tego, że to są komplety? Takie do wazonu i wiązanka na płytę. Serio? Od 170 zł do 200 w górę... I nie, nie można tego rozbić. No nic, do Wszystkich Świętych jeszcze trochę czasu jest. A ja sobie chwalę deal życia, te bukiety za 50 zł. Jak nic nie drgnie w dekoracjach, po prostu zlikwiduję groby. Życie, nie widzę sensu wydawania pieniędzy na plastik zaśmiecający planetę, w momencie, gdy będę musiała żyć za emeryturę. Umarlaki są w mej pamięci na zawsze, a gdy i ja odejdę, to nie wiem, czy następnym pokoleniom będą potrzebni.

O ile będą następne pokolenia.

Przykre to, niełatwe, ale cóż mam rzec?

I zawieszona jestem między tak a nie.

Bo pojechałam z Inżynierem na włości w niedzielę. Pięknie tam, wreszcie w tygodniu załatwił z bankiem, a i to, że podziękował za pomoc z duszy i serca to już coś...

Rozdarta, zawieszona, bo z jednej story brzmi kusząco, z drugiej odrzuca, bo to nie takie hop siup...

Wiśta wio, łatwo powiedzieć.

Ale zaprojektowali wypasiony dom bez jednego pokoju gościnnego.

Na moich 46 metrach miałam zawsze miejsce dla gościa, a nawet dla czterech.

Oni na 160 w sumie nie mają. A mówienie, że jak coś, to się dzieci eksmituje do jednego pokoju, żeby mnie przechować w razie W przy sprzedaży mojego mieszkania... Wszystko się we mnie buntuje na myśl o łazience. Tak, lubię mieć łazienkę dla siebie, starość. Łażę do niej w nocy, przez moje nadciśnienie i nie wiem, czy złażenie po schodach w nocy będzie aż tak bezbolesne i dla nich, i dla mnie.

Hmmm.... to temat na przespanie się ze ślimakami.

Pożyjemy, zobaczymy, zwłaszcza że to i notariat, trzy podania i klucz od mieszkania plus fotografia pradziadka.

No chyba, że pożyję jak Elżunia.

Nie jestem fanką. To nie jest tak do końca przemyślane i jak u mnie, nic tu nie gra. I nawet nie o pracę chodzi, bo tam, gdzie jest internet, mam pracę na spokojnie :)

No, ale myjcie się dziewczyny, bo nie znacie dnia ani godziny.

Co ma być, będzie.

Jak ktoś ma HBO, polecam 

i tym wierzącym w cokolwiek, i tym niewierzącym. Wciąga, jak chodzenie po bagnach i pokazuje, jak zakręcone może być życie.

Niezależnie od wiary.

Sama chyba nie odnalazłabym się w tym, ale nigdy nie mówię nigdy :)