Co roku

6 marca robiłam sceny balkonowe. Wychodzę bowiem z założenia, że skoro już wywiali w inną kulturę, powinni tę kulturę doceniać. Co roku Baran winszował mi z okazji Dnia Matki, bo tam właśnie 6 marca jest. A moje dzieci nic, cichosza. Inżynier zaś odrzekł, że jestem Polką i dupa.
W tym roku nawet nie pamiętałam, że jest dziś to święto, bo Barana wywiało tam, gdzie łączności nie ma,
Leżę sobie o 8 w łóżeczku, a co się będę śpieszyć, jak niedziela, a tu wyskakuje pytanie od Inżyniera: za 10 minut Skype?
Kurcgalopkiem się ogarnęłam, niestety, włos pozostał zmierzwiony i plugawy, bo nie zdążyłabym wysuszyć, a na mokre nie chciałam słuchawek zakładać.
I w pierwszych słowach swego powitania Inżynier życzenia mi składa.
Ojapierdolę. Już dawno mnie tak nie zamurowało, ale nie powiem, ciepło mi się zrobiło na serduszku.
Pogawędziliśmy.
Dziecię w nowej pracy już po tygodniu laury zbiera. Napisał w wolnym momencie skrypt, który tak usprawnia pracę działu, że ojapierdolę. No ale to jest Inżynier. Moje geny, moja produkcja :) Zadowolony z nowej pracy, odżył.
Ledwo skończyłam gadać z Inżynierem, odzywa się Synowa. Ojapierdolę. Też z życzeniami, takimi fajnymi, mówi mi, że po angielsku teściowa to mother in law. Łezka mi się zakręciła. I pyta, czy Pierworodny powinszował. Mówię, że nie wiem, bo on winszuje na komunikatorze, którego ja rzadko używam. Ale lecę po sprzęcik i jest, są życzenia.
Zrobiło mi się bardzo, bardzo rzewnie i oj tam, oj tam.
Wiem, że to zasługa Małej Wiedźmy, bo ona ze szkoły ten Dzień Matki przyniosła.
Ale i tak jestem wzruszona, bo nie musieli o mnie myśleć, co nie?
Skoro pomyśleli, to sądzę, że już za niedługo będzie koniec i będę musiała ten popcorn zjeść. Nie mogę zawieść publiczności, co nie?
I tak mi rzewnie niedziela upłynęła, Kochany Pamiętniczku...
SKS :) 
Podoba mi się angielska nazwa. Nie jest taka niemiła, jak nasza...