Może

nie do końca dziś ogarnęłam, Kochany Pamiętniczku, ale i pogoda taka, że ojapierdolę.
Jakby już listopad był.
Ciemno, szaro, buro.
Ale po południu rozjaśniło się i od razu kopalnia skarbów

te diamenty bezcenne
i widać, że jesień już, nie za rogiem, ale już jest...

Jeszcze nieśmiała, niepewna swego piękna i uroku, zawstydzona, jak panna młoda, ale jest :)

Jesiennego krwotoku nic już nie powstrzyma.
Czerwień kapie z parku na ulicę...
Jesień żyły sobie rozcięła,
i blednie z zimna,
jak śmiertelnie senna
Eunice...

Aprowizacja ogarnięta i zapięta na ostatni guzik, a i dżinsy dorwałam, dzięki czemu mam komplet gaci w pięknym kolorze blue :) 
Do sprzątania zabrałam się jak zając do jeża i tak się skończyło, ale to nic.
Utkwiłam w przyjemniejszym świecie, a co, też mi się coś od życia należy :P

I jak dobrze, że mimo pracy nikt w najbliższym czasie nie będzie mnie rozliczał z godzin.
To lubię :)
Wchodzę, pracuję, wychodzę.
Luksusowa kobieta. Tak mogłabym na okrągło.
Cały czas :D