Już

prawie północ, Kochany Pamiętniczku, a ja, sącząc czerwone wino, podziwiam swoją asertywność.
Bo na pytanie Pierworodnego, czy może przyjść do mnie jutro o 10 zapytałam, dlaczego tak wcześnie?
Bo...
Sączę wino, czerwone, półwytrawne i mam zamiar wysączyć całą butelkę, do dna :)
Zasłużyłam, a jakże.
Stanęło na niedzieli, i dobrze.
To on ma interes, nie ja, aczkolwiek powiedział, duszony, że chce reszty kasy, bo to, co dostali mają na lokatach.
No OK,wystarczy podać numer konta, przelewam, w czym problem?
Bo chce, mnie, KURWA, zobaczyć, bo czasem trzeba matkę zobaczyć.
Stanęło na tym, że wleci w niedzielę, żeby mnie dodusić poduszką, gdybym jeszcze dychała.
Kochające dziecko, co nie?
No a ja suka, bo nawet się nie zająknęłam o reszcie.
Musiałabym obiad gotować, a nie mam melodii.
No więc, asertywna jestem, co nie?

Pracowy tydzień minął, że ojapierdolę. Więcej takich proszę.
Zasługa Bossa, którego nie było w odpowiednich momentach.
Wpadłam do takiej budki, przystanek od mojej pracy i mam

 Może i na fotce dupy nie urywają, ale na mnie już tak. Nie, żebym była laska i takie tam, ale...
I za cenę jednej z Katowickiej mam dwie, i leżą o niebo lepiej.

W międzyczasie w szparze unijnej awizo, że przesyłka się nie mieści. Myślałam, że obiecane grzyby od Sikory, więc się nie spieszyłam, ale nie...

Zamiast różańca dostałam

od Barana i spółki, no skunksy stwierdzili, że dla mnie z Betlejem to nie wiadomo co, różaniec, czy naparstki, postawili na naparstki.
Bingo :)
Kocham Was, chłopaki :) Miłością wielką jak cały świat, za te naparstki, za inne, za całokształt :*
Inżynier z całą bandą zlądował dziś na lotnisku Chopina, a ja dziękuję niebiosom, że nie musiałam jechać do Wołomina, chociaż chwil z Alienkiem i Kalafiorkówną żal, ale...
Niebycie z pisiorami wygrywa nawet nad utraconymi chwilami z bandą Łobuzów.
Bywa :)

I pogawędka z M. na Skype. Rzadkie chwile. Tak, to moja M., zakręcone to, ale...
Jak to się zakręca -  w szkole ja miałam kompleksy wobec niej, dzisiaj ona jest - niepotrzebnie - zakompleksiona.
Szkoda, że kiedyś nie uczono nas wyrażania uczuć wprost.
Że nie potrafiłam wyjść na środek klasy i wyartykułować, co mnie boli.

Z drugiej strony - ja, niedosłysząca, traktowana jak zwykły człowiek, bez programów, integracji, cudów wianków...

Mam fajne życie, mimo wszystko.
I dobrych ludzi wokół siebie.
Zawsze.

Ostroga piętowa mi się odezwała, w drugiej nodze, tak, że myślałam, że w Kosmos wylecę.
Lekarz? Powujkowałam i lekarz psu na budę.
Myślę.
Tak, lekceważę Kierownika Budowy i jego rady i narzędzia.
No ale od razu wóziczek?
Nie...
Masażer od KB.
I...
Nie kuśtykam, nie ruszam się płynnie, ale...
Chodzę.
A, i piłeczki z kątów powyciągałam.
Co mnie kosztuje, pokulać, gdy siedzę?
Nic :)

Mieszkanie wycyckane...
Randki zaliczone.

I tak warto żyć :)

Co nie, Kochany Pamiętniczku?

Asertywnie, a jakże.

Na raty, ale zawsze :P