Wybory

i po wyborach, Kochany Pamiętniczku.
Byłam, głosowałam, na Franka Sterczewskiego, który u nas Łańcuchy Światła organizuje.
Startował z 20., ostatniego miejsca, a wszedł do Sejmu jako 3. z naszej listy. Na dobrego konia postawiłam, co nie? :)
I senator też mój.
Ale wczoraj o 21. sprawdziłam exit poll i...
Już dalej na nic nie czekałam, bobym się nakręcała jak zepsuta pozytywka.
I dobrze, bo ostateczne wyniki są tragiczne, aczkolwiek nie aż tak tragiczne, jak po exit poll.
Pozostaje czekać, co dalej, jedno jest pewne - łatwo nie będzie.
Rano poprzerzucałam się z Inżynierem, że do USA na zmywak pojadę. A on trzeźwo - nie chce mama, tam jest Trump. Po namyśle odpisałam, że do Kanady.
Brzmi jak plan, odpisało dziecię me.
Zapytałam, czy ono też.
Opowiedział jak wyrocznia delfijska i już wiedziałam, że wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma.
Emocje powoli opadały.
Opadną za parę dni całkiem, co inne będzie na tapecie.
Życie nie znosi próżni i cały czas zaskakuje.
Inżynierostwo, mało że jechali kilkadziesiąt kilometrów w jedną stronę, to jeszcze prawie godzinę kolędowali, żeby oddać głos. Jak i wielu rodaków z UK. Chapeau bas, bo wyniki stamtąd pokazują na sromotną klęskę PiS na Wyspach.
I chuj w plecy Polonii amerykańskiej, która nierzadko od lat nie mając kontaktu z Polską, chowana na TV Trwam generalnie głosowała na piździelców.
Dowożono na głosowanie mumie, niemające zielonego pojęcia o naszym życiu tutaj.
Pieprzona demokracja. I tyle.
A ja w drodze do pracy znalazłam na słupie (bo czytam wszystko po drodze, dzieci twierdzą, że gdyby papier toaletowy by zadrukowany, rozwijałabym rolkę i czytała)

Kiedy wyszłam z pracy, już tego nie było.
No nic, życie toczy się dalej.

Tak też mądrze pomyślałam rankiem, budząc się, ciesząc promieniami słońca, świadoma, że spóźnię się do pracy, ale mam na to wyrąbane, mam dość nadgodzin na pokrycie całorocznych spóźnień.
Pomyślałam, że kolejny dzień.
Łazienka, głowa, szybka kąpiel, zęby, odzienie.
Kuchnia. Ekspres. Czajnik. Lodówka. Cytryna, imbir.
Kawiorek do opiekacza.
Jajko, pomidor, bazylia, zalewam duży kubek, z ekspresu leci kawa.
Posolić kanapki solą ze siarką.
Piguły codzienne plus polopiryna, bo gardło i uszy bolą.
Śniadanie.
Pasjanse, wychodzą wszystkie.
Szybka prasówka, zanim głowa doschnie.
Zmywanie.
Odzież.
Ogarnięcie całokształtu.
Drzwi.
Winda, sprawdzanie czy na pewno wszystko mam.
Spacerkiem na przystanek.
Jest ciepło, jak latem, dobrze się ubrałam, co mnie cieszy.
Trzy przesiadki.
Piekarnia.
Praca jednak czekała, niedużo, ale zawsze.
Spóźnienia nikt nie zauważył.
Komentarze powyborcze z G. i J. A tak morda w kubeł, bo tak, bo nie warto, bo homoniewiadomo kto.
Pracka.
Kolęda - nie ma pracki - wio, do domu.
Kusiło mnie wędrowanie, ale od czasu do czasu robiło mi się ciepło-zimno, więc jednak nie.
W domu rosołek gotowy.
I film, dobry trafiłam - Sylwester w Nowym Jorku.
Optymistyczny, bo optymizmu mi teraz potrzeba i to dużo.
Powoli szykować się do spania, ogarnąć kuwetę.
I dzień jak co dzień.
Jeszcze jeden darowany.
Dziękuję, życie.

Psttt... Tfu, tfu, odpukać. Niech to nie mija. Proszę. Nuda jest naprawdę kolorowa, a przygody przereklamowane :)
 Musiałam :)
😂😂😂😂- O, jaka milutka wiewiórka! - pomyślał Stirlitz i wyciągnął ręce do sympatycznego zwierzaka.
- O, nietutejszy! - pomyślał skunks i złośliwie zachichotał.