No i proszę

jakie kosmiczne nieporozumienie, Kochany Pamiętniczku, albowiem w czasie tej wędrówki do gemyli na widok tego drzewka przypomniało mi się "17 mgnień wiosny", przełożyłam to na swoje lata no i zrobiła się niezła jazda, co nie? :)
Ależ za wszystkie życzenia serdecznie dziękuję, chociaż nie rozumiem celebrowania urodzin, po co bowiem świętować dzień, w którym staję się starsza? :)
A co roku jesienią nachodzi mnie myśl, czy doczekam jeszcze wiosny, no więc tak mi się pokrętnie skojarzyło.
Przepraszam czytaczy za zdezorientowanie.
Dzień był zajebiście wkurwiający i ciężki. Nie rozumiem, dlaczego ludzie nie mogą sobie wypracować jakiejś metody ogarniającej całokształt.
Ja ogarniam, bo z emilka z prośbą o II korektę od razu drukuję, wrzucam do zrobionych. Wydruk leży i czeka w kolejce, ja korekcę I na bieżąco, I się kończy, biorę wydruk, odsyłam. Dobra metoda, jeszcze nic mi nie zginęło.
Mniejsza z większym, dzisiejsze wariatkowo za mną, jutro kolejne. Dziś pracowałam 12 godzin. Boli mnie wszystko, zmęczona jestem jak cholera, bolą mnie mięśnie, mam wszystkie objawy...
STOP...
Wróć, idź do lodówki, otwórz piwo, wypij, oddychaj głęboko aż ci przejdzie i właź do wyra :)

- Aye, aye Madame :)

Miód nawłociowy wczoraj wypatrzyłam w internetach, zamówiłam na adres Inżyniera :) Bonus z posiadania potomstwa na miejscu - i paczkę można mu wmelić, jak się z nią nie pali, i fotelik skręci taki, skanerek podłączy, a i zakupy zrobi jak rodzina na kwarantannie, bezpieczniki zdobędzie...
Jak ja sobie dawałam radę sama przez te 15 lat - nie mam zielonego pojęcia...

Po piwo poleciałam dziś, bo tego na trzeźwo nie przeżyję, co się dzieje, a tu na korytarzu rower stoi i koło niego siedzi zamaskowany facet. Dreszcze mi po pleckach poleciały. A podłoga cała uświniona wapnem. Sąsiad, a raczej jego dzieci remont robi. Sąsiad zmarł, żona ma daleko posuniętą demencję czy innego Austriaka, zabrali ją i remontują.
Ano, znów zmiany.
Z sąsiadami przez te 30 parę lat może w sumie godzinę rozmawiałam. Zero stosunków, tak wyszło.
Ciekawe, jak będzie dalej.
Ale ani mi się śni sprzątać korytarza, choć za tydzień mój dyżur. remontowy bajzel każdy cham sprząta sam.
W dupie mam.
Inna para kaloszy, że dupę też mam coraz większą.
No nic.
I nie odpocznę po wszystkim, bo na wycug wlatują.
A zamówiłam kolejną książkę, tym razem dla mnie: Maryla z Zielonego Wzgórza.
Oj tam, oj tam, raz się żyje, potem się straszy.

W maseczce duszę się na coraz krótszych dystansach, a i rano budzę się z obolałym gardłem, po chwili przechodzi.

Odezwała się D., jest po 3. chemii. Napisała mi: mów mi Gladiator.
Faktycznie, Gladiator z niej. Nie walczyłabym, bo po co?
Fakt, jest parę lat młodsza ode mnie.
No ale ja jestem za leniwa na walkę :D