12 450

kroków, Kochany Pamiętniczku.
Wróciłam do domu prawie czołgając się, tym bardziej że mimo zabezpieczenia newralgicznych miejsc w sandałach w miejsca niezabezpieczone wsypała się tona piaseczku i...
Ale nie ma co narzekać, chociaż nie przepadam za ZOO.
Co za przyjemność oglądać majestatyczne zwierzęta uwięzione w klatkach, na wybiegach?
Wielki orzeł amerykański, zamknięty w wolierze o powierzchni mojego mieszkania, co z tego, że wyższej? I tak nie poleci, nie rozwinie skrzydeł, nie zachłyśnie się wiatrem...
I do tego jeżdżąca w kółko, upierdliwa kolejka, chyba z 15 razy musieliśmy jej złazić z drogi,  do tego pilnowanie dzieci, żeby nie wpadły (Kalafiorkówna, okruszek maleńki, na widok kolejki dostawała małpiego rozumu i utrzymanie takiej łapinki, żeby się pod koła nie rzuciła, to dopiero był sport ekstremalny). A przy wolierze, przy której Mała Wiedźma nabiła sobie legendarnego guza, zakończonego wizytą w szpitalu, Kalafiorkówna, absolutnie niezainteresowana ptasiorem, ruszyła po stromym chodniku i uwierzcie, wiele mnie kosztowało dogonienie, przystopowanie i ocalenie przed kolejnym legendarnym guzem...
Dobrze, że wybrali poranne godziny, nie staliśmy w kolejce, a i miejsce na parkingu mieli. Ja z Pierworodnym dojechałam luksusowo MPK szybciej niż oni samochodem.Z trzema przesiadkami :0 I jeszcze na nich czekaliśmy. Okazało się, że w ZOO też trzeba nosić maseczki, choć po jaką cholerę, nie wiem. Owszem, zakładaliśmy w minizoo, gdzie był tłum z dzieciarnią, ale w samym zoo mijaliśmy się z innymi w przyzwoitej odległości. Nie zabrałam przyłbicy i byłam zła, ale potem wyluzowałam. W przyłbicy usmażyłabym się jak jajecznica na twardo.
Alienek rzucił się w me objęcia od razu, batia, batia, serce pękło mi na miliard kawałków i już chyba nigdy się nie zrośnie.
Kalafiorkówna zaś, i owszem, piątkę przybiła, ale mowy nie było o miłości. Dystans społeczny, nie bo nie.
Trudno :)
Przy wejściu Alienek dostał mapę, musiał z nią odwiedzić po kolei wszystkie zaznaczone zwierzęta, zdobyć pieczątki i otrzymać medal zdobywcy. Był zachwycony, zafascynowany, szedł z wzrokiem wbitym w mapę, a jadąc na pleckach ojca zasłaniał mu oczy mapą, żeby tata wiedział, gdzie ma iść...  I nie znudziło mu się, a jemu wszystko szybko się nudzi :)
Żar lał się z nieba, dzieci nie można było na sekundę z oka spuścić, bo jak nie ta pieprzona ciuchcia, to jakiś wóz gospodarczy czy inny melex popylał, no a nasze Łobuzy jak petardy... Czworo dorosłych ledwo dawało radę z dwójką :D Więc to obrazuje skalę łobuzerki.
Jednak jakże kochanej, co nie?
Na koniec Alienek i Kalafiorkówna dostali certyfikat Odkrywcy. A Alienek dodatkowo medal. No dobra, medal kupiła babcia. Za całe 18 peelenów, z czego się wszyscy nabijają, a ja uważam, że zasłużył na ten medal jak mało kto. O.
W połowie drogi w Kalafiorkównie, która w międzyczasie ucięła sobie drzemkę króciutką coś pękło i na nieśmiałą prośbę: proszę, daj babci łapkę, Skubana spojrzała do góry, westchnęła głęboko i dała :) A potem poszła na apka i... łaskawie pozwoliła się nieść wtedy, gdy babcia po przejściu 10 tys. kroków szła już pijackim tangiem mimo tego, że od rana oprócz kawy i wody nic nie piła.
Przechera, Łobuz i...
Bawiła się ze mną.
Lody zostały przełamane. Chyba już jest moja, i git majonez.
Mieliśmy jechać do Inżynierostwa, ale Pierworodny już na wyjściu powiedział, że musi do domu, bo żona nagle wraca.
A, coś jej nie pasowało, że się dobrze bawi z  nami. Chyba. I pojechał do pustej chaty, w której jedzenia nie było, bo wczoraj do nocy pracował. I jeszcze takie tam kłamstwo po drodze, myślał, że ja nie skonfrontuję zeznań?
Ale w dupie mam.
Tylko MW mi żal... Ale co ja poradzę na ludzką głupotę?
Pojechałam na te pizzę sama.
Ledwo na to 4. piętro wlazłam, każda kosteczka krzyczała głośno i rozdzierająco: umieram...
Otwierają się drzwi i... rzuca się na mnie mały huraganek Kalafiorkówna, rechocąc i włażąc na ręce...
Resztka serca mi pękła i teraz czekamy na nowe, do przeszczepu.
Grupa krwi A1B Rh minus.
Jakby ktoś miał namiary...
I Alienek mnie dobił, z trudem oswobodziłam się od tałatajstwa, do kibla podążając, albowiem sikałam przed 9, a była już prawie 16 :|
No i potem, a to z króliczkiem targowałam się o marchewkę, ukrytej Kalafiorkówny, której nigdzie nie było szukałam, Alienka zgodnie z obietnicą drapałam namiętnie po pleckach (mam zadarte skórki od paznokci i przed wizytą u nich obcinam paznokcie na maksa, są drapiące i jestem najlepsza w drapaniu po pleckach, nikt nie drapie tak jak ja), jeden sierściuch jebany mało się nie wściekł, domagając się pieszczotek, a potem wlazł za mnie, wąchał mi włosy (Inżynier pokładał się ze śmiechu, a sierściuchowi jebanemu widocznie moje perfumy albo szampon odpowiada), wąsami doprowadzał mnie do zgonu (nienawidzę łaskotania)...
I tak nam czas minął, pizzą przerwany, ale przeprosiłam, podziękowałam i zwinęłam się do domu, bo wszyscy mieli dość.
A ja marzyłam o wyciągnięciu kopyt do góry i umarnięciu.
Pożegnanie było długie i tragiczne, balkonowe, okraszone obietnicami, że już niedługo, że będę z nimi i again...
Nie ma Kalafiorkówny i drapanie Alienka...
Wiem, wiem, słodkie to.
Jestem szczęściarą, ale ci.... :) 
Umarnąć się nie dało. Odetchnęłam, fotki zgrałam i piszę ku pamięci.

Jak 12 lipca pójdzie coś nie tak, trzeba będzie znów wiać.

Kalafiorkówna ma już trzy kitki...

... i na moment ją wujek złapał... Ale jak sam ma swoje,do niej zabierał się jak zając do jeża :) Aż się pośmialiśmy :)

 Biedny wilk leżał i animrumrał,obojętny na wszystko. W naturze wiałby, gdzie pieprz rośnie albo atakował.
Biedny.

 Gorąc był taki, że misiek się moczył. A ja, nienawidząca zbiorników wodnych poza własną wanną, z rozkoszą ległabym koło niego.
Ale co mu z tych kilkudziesięciu metrów i bajorka?

 Małpa miała na wszystko wyjebane, ale szczęśliwa też nie była.

 A flamingi - co im z tego, jak siatka nad głową?

 Widzi ktoś tu zebrę? :)

 A badylki wolne...

... niczym nieskrępowane. Zakwitną, przekwitną, za rok znów ich czas... :)

Niedziela była cudna.
Przepiękna.
Mimo tego, że moje wnuki to pierwszy sort Łobuzów :D