Gównoburza

 jest, Kochany Pamiętniczku.

Okazuje się, że żaląc się na brak dostępu do bloga Stardust grzech śmiertelny popełniłam, albowiem, cytuję; Nie wiem czy Ty rozumiesz idee zamknietego bloga, ale to jest cos na model "tajemnego stowarzyszenia, a wiec cos o czym sie nie informuje innych skoro sie przynalezy samemu. Ja mysle, ze cokolwiek sie stalo z Twoim dostepem to jak widac tak jak jest bedzie lepiej zarowno dla Ciebie jak i dla mnie.

Nie wiedziałam, głupia cipa, że zamknięty blog to jak loża masońska. 

Dziekuje Ci bardzo za reklame mojego ZAMKNIETEGO bloga. Dzis dostalam maile od 4 osob, ktore jak pisza "wyczytaly u SJ ze ja mam bloga i prosza o dostep". Jedna z tych osob nawet zadala sobie trud zeby mnie znalezc na FB i napisala prywatna wiadomosc.  

Dla mnie zamknięty blog to blog zahasłowany z dostępem dla wybrańców.

No cóż, wyleciałam nie tylko z bloga, ale i ze znajomych.

No nic, będę musiała z tym żyć.

Zatem wszystkich zainteresowanych uprasza się uprzejmie o niepowoływanie się na informacje ode mnie. 

No i rozgorzała między Kitty i mną dyskusja na temat mojego szczepienia i zachowania Inżyniera.

Wysłuchałam argumentów, nie będę się z niczego tłumaczyła, bo to moja sprawa.  

To jest mój Pamiętniczek i nikt nie musi się zgadzać z moimi poglądami i decyzjami, ale należy je uszanować. 

Nikogo nie zmuszam do czytania, jak komuś nie pasuje, niech sobie odpuści. Nie zamykam bloga, bo mam kilka fanek, które lubię.

Nie oceniam ludzi, mających inne poglądy niż ja, ani nie nawracam ich na moje.

Nie zgadzam się z wieloma decyzjami moich osobistych dzieci, nieraz przez nie cierpię - ale tak jak ja kiedyś chciałam żyć po swojemu i to zrobiłam, daję i im tę swobodę. 

Nieważne, jak mnie to boli.

Pamiętniczek to moje miejsce na zapisanie rzeczy dla mnie ważnych, na spuszczenie pary.

Przyjmę każdą krytykę, ale nie znaczy to, że muszę się do niej zastosować i wg niej postępować.

Taki drobiazg: jestem płaskoziemcem (moją słodką tajemnicą pozostaje czy to prawda, czy nie).

Inżynier głaszcze mnie po głowie (co jest surowo zakazane) i śmieje się do rozpuku.

Pierworodny ma pianę na ustach, udowadniając mi, że Ziemia nie jest płaska.

Baran siedzi ze mną w płaskoziemskim interesie.

Postman dostaje białej gorączki.

And?

Życie jest ciekawe, ja się dobrze bawię, gdy ludzie mają o mnie takie, a nie inne zdanie...

A Ziemia jest płaska...

A Ziemia jest okrągła, okrągła jak jabłuszko, i tyle wiatru w żaglach, i tyle śpiewu w ustach...

Więc bardzo proszę o nienawracanie mnie na cokolwiek.

Mam te same internety co wszyscy, dostęp do informacji, a wnioski, które z nich wysnuwam jednym pasują, innym nie.

Trudno :) 

Wystarczy nie czytać mojego bloga, nie widzę problemu.

A wracając do naszych baranów.

Dzień gospodarczy przebiegał zgodnie z planem. Siedzę na tłustej, kubańskiej dupie, zadowolona jak prosię w błocie (chociaż dziś prosiąt w błoto się nie wpuszcza, bo ASF i inne takie tam).

Mieszkanie ubezpieczyłam kolejny raz, oczywiście, składka mimo bezszkodowości podskoczyła, ale co tam.

Fryzjerka z marszu wcisnęła mnie na fotel (nic dziwnego, dobrze płacę), więc mam ekstrafryzurę, ciekawe, czy Alienek jutro zauważy.

 

 Dzień jak z bajki.

Zabezpieczenia antysrajdowe działają, koło tych taśm tylko wróbelek odważył się cupnąć i kupkę zrobić, ale wróbelkowe kupki to pikuś :) 

Ten dynks na parapecie to jakaś masa, trzyma się na magnesie. Podobno srajdy widzą to jako światło i że parapet jest zajęty. Jako dotąd żadna srajda nie siadła, ślady na parapecie to są ślady po srajdowych gównach, które nie schodzą mimo mycia. Więc jak na razie dobrze zainwestowane 50 zł.

A u fryzjera grudzień ma już pączki.

Kiedy byłam mała, w domu mówili, że jak grudzień kwitnie, będzie ostra i szybka zima. No ale teraz tyle odmian i cudów wianków i dzisiejsze grudnie, a grudnie sprzed lat to jak te stare szczepionki i dzisiejsze...

A jutro czekają na mnie Łobuzy i jebane sierściuchy, które wciąż za mną łażą uparcie (sierściuchy, nie dzieci) :) 

Zwłaszcza ten przydupas, co na głowie mi spał, a teraz w oczy patrzy mi jak kiedyś ktoś patrzył, on na nadzieję, że go będę godzinami miziała.

Nie ze mną te numery, Brunner ;)