Gospodarczy

dzień dziś nastał, Kochany Pamiętniczku :) Wprawdzie Kierownik Budowy plumkał, że zerwie się z pracy i na wieżę mnie wciągnie, coby mnie potem w dół zrzucić po cichutku, ale pogoda pokrzyżowała mu te niecne plany.
Może jednak jutro mnie to nie ominie, a wtedy biada mi, albowiem w Lidlu znalazłam

 i zanabyłam sztuk jeden, na spróbowanie. Jakaś seria limitowana, zwana Po Godzinach. Pyszne, smak ma grapefruitowo-pomelowy. I żeby nie to, że lunęło jak z cebra, polazłabym pewno po więcej, a tak o suchym pysku pójdę spać i jutro będę do niczego.
Jeszcze tylko dwie pralki i koniec.
I małosolne zrobiłam, bo takie malutkie ogóraski są na ryneczku, a takie chrupiące, że ojapierdolę i nie oparłam się ich urokowi, choć drogie jak cholera, ale oj tam, oj tam, ja nie na wódkę, to na ogórki, na coś trzeba pieniądze wydawać, co nie?
Bo do grobu się ich nie zabierze, choć...
O proszę, jak to łatwo wylądować na tamtym świecie :P

Olałam mięso, jako że nic ciekawego nie było, ale za to nakupiłam warzyw i mam zamiar na tym dociągnąć do Zaduszek.
Zobaczymy, czy się uda.
Chryzantemy też kupiłam i tak myślę, że w poniedziałek podrzucę je do wujka Mietka, bo we Wszystkich Świętych będzie tam pompa i zadęcie, bo i poczty honorowe, i prezydent miasta wleci w tempie amerykańskim, jak zawsze. A ja chcę postać i pomyśleć.
Bo wujek wciąż, psiakrew, ma te 21 lat, a ja taka stara dupa...
No i mam do niego wujku mówić? Mój odwieczny dylemat, ale na razie nie wiadomo, jak to będzie.
Się okaże w swoim czasie.
Przyznam się bez bicia, trochę się łamałam rozmawiając z Baranem, ale...
Trzeba skoczyć na główkę. Nie ma innego wyjścia.
Trza być kwardym, a nie miętkim.
No i kolejne zdobycze mam

... te bombeczki są miniaturowe, identyczne jak te duże, lampeczki do kompletu :)
Będzie dobrze.
Bo i tak jestem miesiącami sama, więc co za różnica?

Życie wszak, Kochany Pamiętniczku, nie składa się z oddychania, tylko z chwil zapierających dech.
Nawet przez łzy.

Żona Inżyniera była wczoraj niepocieszona, bo pojechali na USG, ale USG im... nie zrobiono. Bo najdokładniejsze z dokładnych zrobiono im w poniedziałek w Londynie, co zapisano w systemie, ale nie poinformowano ich, że w związku z tym mają już nie jechać na kolejne. A ona chciała sobie Okruszka spokojnie pooglądać.
Ojapierdolę.
Z jednej strony - trochę zazdrość bierze, że taka technika.
Z drugiej - spokojnie chodziłam w ciąży, w sensie, że nie szukałam dziury w całym.
Owszem, walczyliśmy o podtrzymanie ciąż, ale nie w sensie, że coś wiedzieliśmy, że tu krzywo, a tu prosto, nie, po prostu groziło poronienie.
Jedyne badanie to było KTG przed rodzeniem Pierworodnego, do dziś pamiętam odgłos jego serca.
A KTG zrobili tylko dlatego, że ciąża była przenoszona, bom... ze strachu, że ją stracę w porę nie odstawiła tabletek podtrzymujących.
A mogłam, kurde, do dziś w ciąży latać. Byłam wtedy szczuplejsza i lżejsza, jak dziś, i ciśnienie miałam OK, nawet lekko za niskie :P
No cóż, to były piękne dni.
I tak myślę, że współczesne matki, mające dostęp do neta, aparatur, badań i chujwiczego są w jakiś sposób uboższe i bardziej zestresowane jak my sprzed lat.
Ale to moje osobiste zdanie i nie zamierzam się z nikim o to kłócić.
Spokojnie czekam na Okruszka, aczkolwiek dobre myśli wciąż są wskazane, jako że mamuśka nerwowa i takie tam :)