Mieszkanie

kupiłam, Kochany Pamiętniczku.
Dziwnie się czuję.
Najpierw wpłacaliśmy wkład.  Potem było spłacanie rat kredytu, przyszedł moment, że można go wg ustawy było spłacić w całości. Na spłacenie całego kredytu i wykupienie mieszkania na własność potrzebny był ponad milion. Niestety, mieliśmy tylko 890 tys. - tyle kosztowało spłacenie kredytu. Gdybyśmy go nie spłacili, płacilibyśmy horrendalny czynsz. Spłaciliśmy, rzutem na taśmę.
A potem Eks się wyniósł. I znów można było wykupić mieszkanie na własność, w sumie na dzisiejsze pieniądze to już były grosze, bo coś koło 600 zł. Drugie tyle kosztowało członkostwo w spółdzielni, które opłaciłam, bo inaczej nie mogłabym nic wykupić. Pani mi odradzała, mówiła: po co pani członkostwo, jak pani umrze pierwsza, pieniądze przepadną, po co to pani.
Ano, jakoś nie umarłam... Za to Eks umarł.
I mogłam to teraz sfinalizować notarialnie, bo zależy mi na tym, żeby chłopcy mieli miejsce na Ziemi.
Tak więc mieszkanie kupiłam.
Jestem wzrokowcem, więc siedzenie i słuchanie czytania notariusza to była dla mnie tortura. Ale przeżyłam.
Okazało się, że jako posiadaczka muszę zgłosić to w wydziale finansowym UM i mam na to dwa tygodnie. Czynsz zmaleje mi o jakieś tam grosze, ale będę musiała za działkę płacić sama. Jeżu kolczasty, jak nie chciało mi się iść do tego wydziału, a panie tłumaczyły mi jak krowie na rowie, że to rzut beretem. Ale nie moja dzielnica! Niby wiem, gdzie, bo przecież mieszkam tu już 46 lat, ale... Nie lubię Jeżyc i tyle :D
Ale przemogłam się i poszłam.
Żeby mieć z głowy, żeby już nigdzie nie latać.
Okazało się, że zwariuję, nim znajdę w akcie notarialnym te wszystkie numery działek i inne cuda wianki.
Rozśmieszyłam młodą urzędniczkę, twierdząc, że mam wtórny analfabetyzm i nie wiem, co gdzie wpisać, pomogła.
Teraz mam czekać miesiąc, aż mi wyliczą ile im mam dać kasy (ponoć jakieś 20 zł), potem mi jeszcze czynsz przeliczą (ponoć spadnie) i z mieszkaniem na razie spokój.
Jeszcze jedna wyprawa do US, bo zapomniałam zapytać, czy muszę to skarbówce zgłosić, a chcę spokojnie spać.
No i ta książeczka nade mną wisi, ale co ma wisieć, nie utonie.

Życie pachnie skoszoną trawą, koszą wokół jak szaleni. Sianem pachnie. Lubię ten zapach.
A w domu wolność pachnie oliwnikiem, kiszonkami i rozkwitającymi piwoniami.
Ale troszkę tęsknię za jesienią, za mrokiem, bo teraz budzę się i jasno, kładę spać i też jasno i nie ma kiedy zapalić światełek do nieba :)
Ale nie będę grymasiła.
Papryki nakupiłam, bo wczoraj zakisiłam z kapustą i ze szparagami paprykę i... zapomniałam, jakie to dobre. Więc kupiłam, jutro na targu znów szparagi, koper i chrzan i kiszenia ciąg dalszy. Nie gotuję, bo nie mam miejsca na jedzenie. Koktajl albo sałatka z pietruszki, do tego śniadanie, kiszonki, truskawki, i już pora na kolację, albo i nie, no gdzie to mieścić?
I dlatego lubię lato :)
Czyli pokręcona na maksa jestem.
A...
Kopara mi opadła w Rossmannie, bo okazało się, że i dezodorant jest w 100% procentach wegeteriański.
Świat zwariował, a ja razem z nim :)
A niewegeteriański to co, tłuszcz ma w środku?