Nienawidzę zakupów

Powód prosty - jak sobie coś wymyślę i chcę coś kupić, to dupa wieloryba. Nie ma. Nawet tak prostej rzeczy jak słoik.
Wymyśliłam sobie słoik z pokrywką na takiej stalowej zawiasce, z gumką. Najzwyklejszy. Od groma ich. Mam takie, ale zajęte - a to mąka, a to cukier, a to inne tam przydasię.
A umyśliłam sobie, że nastawię imbirówkę.
Bo tak.
Bo mam fantazję, zachciankę, ideę, niepotrzebne skreślić.
I plan chytry uknułam, że wracając z pracy hycnę do Leclerca, bo po drodze mam, a tam mają słoiki.
Hycnęłam.
W Leclercu oczopląsu można dostać, ciasno jak cholera, wszystko potarasowane, jak nie trzy kumoszki debatujące czy wziąć coś o 10 gr taniej czy drożej, to wózki magazynowe... Ojapierdolę, czułam się jak w olbrzymim labiryncie. I ochroniarz za mną łaził krok w krok, bo ten typ, to znaczy ja tak ma, że wygląda jak wygląda.
Pani wskazała mi półki. Słoiki były, ale nie takie jak chciałam. Zwykłe. Twisty. Ruszyłam więc labiryntem do wyjścia, a ochroniarz za mną. Zakochał się, psiakrew. Miałam ochotę odwrócić się i wrzasnąć, ale jeszcze by pogotowie wezwali i w kaftanik.
Wyszłam.
I myślę.
IKEA.
Tam mają takie słoiki, tam ostatnio kupiłam.
Sruuu na tramwaj, jedynka akurat wypadła z kursu, ale co tam. Mam czas. W IKEA złażę na halę, omijając wystawy, i... Psiakrew. Nie ma sklepu. Rząd białych ścian, labirynt i wszędzie napisy: Zmieniamy się dla ciebie. No i po kiego grzyba?? Jednak ludzie chodzili, więc zaczęłam szukać wyjścia. Za niedługo patrzę: jest szkło. Ale słoików ani widu, ani dudu, ani kukuryku.
Wyszłam z IKEA zła jak osa, nie zarobili na mnie ani złotówki, dranie. Nie chcę zmian, chcę słoik!!!
Dojeżdżam do domu i IDEA :) W galerii co ją niedawno otworzyli jest i PEPCO, i KiK. Mają takie śmieci.
I słoiki takie w którymś z tych niedawno widziałam.
W KiK nie ma. Są słoiki butelkopodobne z korkiem. Kupiłam jeden.
Na złość zapłaciłam kartą :)
W PEPCO nie ma tego co szukam, ale jakieś słoikopodobne jest.
Kupiłam. Zapłaciłam kartą.
Polazłam do Biedronki.  Imbiru nie było.
Wódka mi nie odpowiadała. Nic mi nie pasowało, więc nic nie kupiłam :D
Zjadłam krupnik.
Poleciałam do Lidla.
Był imbir, świeżutki i nawet niedrogo. Kupiłam. W przepisie mam 0,75 l wódki, ale taka rozrzutna to ja nie jestem. Kupiłam litr Soplicy, bo w promocji był.
I tym sposobem za niedługo (jak wytrzymam tyle) będę właścicielką litra imbirówki, bo sprawiedliwie litr wyszedł na te dwa słoiczki. Dobrze, że nie kupiłam półtora litra, bo musiałabym pić :)

Tadam

I muszę od razu poszukac najbliższego mityngu AA. Coś trzeba na stare lata robić, co nie??
NA FB jest grupa sprzedająca książki. Dziś, z braku zajęcia siedzę i ktoś wrzucił pakiet książek dla dzieci. Jako że wnuczków mam na pęczki, kupiłam. Jutro mam odebrać. Chwilę później ktoś wrzucił komplet, który mi wpadł w oko, więc pytam o cenę. 150 zł. Podziękowałam, a gość na mnie z bluzgiem, że co ja sobie myślałam, że za 20 zł kupię?? Że to tanio, bo po 7 zł za tom. Fakt, ale nie dysponuję taką kwotą, więc dziękuję. Chciałam to napisać, a gość już... zlikwidował konto. To i dobrze, jak miałam się dostać w ręce jakiegoś oszusta. Ale są ludzie i parapety, przez moment czułam niesmak. Przecież wchodząc do sklepu mogę zapytać o cenę i nie muszę kupować towaru, o który zapytałam. Niedorobiony jakiś gość. Zobaczymy jeszcze jutro, czy dostanę te książki co chcę dla dzieci :)
I tyle Kochany Pamiętniczku, 12 tysięcy kroków dziś zrobiłam, łażąc za słoikiem.
Nie rozumiem ludzi, którzy lubią zakupy.
Osobiście nie cierpię i jak widać, moja niechęć jest uzasadniona :)