Ciężko

Nie ma letko... Znów wróciły stare sprawy i będę miała w lutym rozprawę z powództwa SKOK o pieniądze, które wziął od nich mój brat. Do głowy mi nie przyszło, że po człowieku, po którym nie zostało dosłownie nic trzeba odrzucać spadek. Nieznajomość prawa nie usprawiedliwia, ale... mogę się teraz obudzić z ręką w nocniku, lżejsza o ładnych kilka tysięcy. Trudno mi nie myśleć o tym, chociaż się bardzo staram. Ale wciąż świdruje i cały dzień boli mnie głowa. Nie będzie to tragedią, choć mocno skomplikuje mi życie, ale cóż. Nie takie świat dramaty zna. Czeka mnie kolęda u adwokata i takie tam. I... muszę rozmawiać z kimś, o kim sądziłam, że już nigdy nie wejdzie do mojego życiorysu. Życie... Nieprzewidywalne jest.
Próbując się nie dać ukochanej porze roku Zmorki zaczęłam zaklinianie, ale wg ostatnich wieści niewiele z tego wyjdzie. Nie będę się z nią kłóciła, widać, że starzeje się w zastraszającym tempie (Ona, nie ja), skoro osiągnęła już moc sprawczą przewyższającą moją z racji wieku. Cóż, bywa.
A to moje antidotum:

U mnie w domu już wiosna i chuj :)

Byłam dziś i wujka Mietka, jako że dziś Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holocaustu. No nic, wszystko zasypane śniegiem, pusto i głucho, przekopałam się przez śnieg i zapaliłam wujaszkowi świeczuszkę, niech wie, że pamiętałam i niech tam się za mną wstawi. Przy samym pomniku żywej duszy i złamanego badyla, pewno wszyscy oficjele zajęci pogrzebami matki Kaczyńskiego i prymasa Glempa. Nic im nie ujmując - zmarli po długim życiu. Ciężkim, ale życiu. A mój wujek miał 17 lat, jak go zagazowali w Mauthaussen. Za to, że był klerykiem, Polakiem i że jego ojciec nie chciał podpisać Volkslisty.... Też życie...
Szłam potem tętniącą kiedyś życiem ulicą Czerwonej Armii, a przepraszam, Świętym Marcinem i witały mnie na opustoszałych witrynach naklejki, że sklep do wynajęcia przez ZKZL. Zarząd Komunalnych Zasobów Lokalowych. Główna niegdyś ulica Poznania, pusta, brudna i śliska była. Na miejscu salonu sukien ślubnych - lumpeks... A w reprezentacyjnym kiedyś wieżowcu, sławnej poznańskiej Alfie - Żabka czy inna Biedronka, po przeciwnej stronie Krecik... Ojaciepierdolę...  No cóż, w dzisiejszych czasach i przy dzisiejszych cenach wynajmu utrzymać się mogą jedynie - jak to kiedyś rzekł prezio Kaczyński - sklepy dla ubogich... Salonów już nie stać na czynsz... Żal dupę ściska... Życie...
Zrobiłam fajne zakupy w P@P, a co, zanim mi grzechy mojego brata konto wyczyszczą, zaszalałam, wróciłam do domu i... zrobiłam sobie żurek, bo chodził za mną skubany, a że Dora narobiła mi ochoty na pęczak, zrobiłam też kotlety z kaszą perłową. Nie robiłam takich dotąd, robiłam normalne z bułką, albo z ryżem bądź z kaszą gryczaną. Te z pęczakiem wyszły jak poemat i... wejdą do repertuaru. Do tego trochę warzyw i już obiad całą gębą... :)

A że dziś

piękna pełnia, proszę Państwa, proszę zauważyć ten nieskazitelny krąg Księżyca - będę wyła. Do poduszki, za dużo się nazbierało...